''Πάμε για μια καινούργια αρχή''

Γεια σας φίλοι μου...

καλή εβδομάδα να έχουμε, αν και μια μέρα καθυστερημένα...

Το παρακάτω άρθρο το έγραψε η πολύ πολύ καλή μου φίλη, Χριστίνα Βοσνακίδου, Εκπαιδευόμενη στην Ομαδική Ψυχοθεραπεία και το Ψυχόδραμα και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ψηφιακού περιοδικού για τον δήμο του Λαγκαδά http://www.all4lagadas.gr .

Είναι το πρώτο της άρθρο, το βρήκα άψογο, το ένιωσα και συμφώνησα απόλυτα σε όλα όσα λέει, και σας το παρουσιάζω και σε εσάς. καλή ανάγνωση λοιπόν....

''Πάμε για μια καινούργια αρχή''

<<Πόσοι από εμάς δεν έχουμε σκεφτεί, ονειρευτεί μια καινούρια συνθήκη στη ζωή μας; Πόσοι δεν κάναμε το βήμα για να αγγίξουμε τα θέλω και τα όνειρα μας; Αλλά τι γίνεται με όσους από εμάς μένουμε κολλημένοι στο παρελθόν ή στάσιμοι κοιτώντας με αγωνία τη ζωή να περνάει; Οι ζωές όλων μας είναι γεμάτες με τελειώματα και νέα ξεκινήματα σ’ όλα τα επίπεδα. Μια πόρτα κλείνει αλλά ανοίγει κάποια άλλη για να υποδεχθεί κάποιον ή κάτι στη ζωή μας. Τι είναι αλήθεια αυτό που μας φοβίζει και δεν μπαίνουμε και με τα δυο πόδια στη καινούργια συνθήκη ή κάποιους τους κρατάει έξω από την πόρτα διστάζοντας να την ανοίξουν;

Μια πρώτη και εύκολη δικαιολογία, που ακούω συχνά, είναι ότι στη ζωή όλα είναι ίδια…Οι γυναίκες είναι όλες ίδιες στη συμπεριφορά, οι άνδρες δε ακόμα πιο ίδιοι, δεν υπάρχουν καλοί εργοδότες (γιατί όλοι κοιτάνε το συμφέρον τους και πώς να σε εκμεταλλευτούν), όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια είναι χάλια και φυσικά που να εμπιστευτείς τους ανθρώπους και να κάνεις φιλίες, όλοι θα σου την φέρουν πισώπλατα… Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Σίγουρα όταν γενικεύουμε προστατεύουμε τον εαυτό μας από το να έρθει σε επαφή με μεγαλύτερες ανασφάλειες και φόβους μας, αλλά όλοι ή έστω οι περισσότεροι έχουμε την ανάγκη για φρέσκο «αέρα» στη ζωή μας και αυτό θα έρθει μόνο μέσα από ξεκινήματα και αλλαγές που υποστηρίζουν την ίδια τη ζωή. Ωστόσο, όλες οι γενικευμένες ή μη δικαιολογίες πάντα έχουν ένα πυρήνα αλήθειας. Σίγουρα δε ζούμε σ’ ένα ιδανικό κόσμο που όλα είναι υπέροχα, αρκεί να μην φτάνουμε στο άλλο άκρο, την απαξίωση..

Στο κόσμο και την πραγματικότητα που οι καθένας βιώνει μοναδικά, συνήθως, οι φοβίες και οι προβληματισμοί για το άγνωστο, διότι κάθε καινούρια αρχή είναι για τον καθένα μας άγνωστη, πιθανότατα να έχουν βαθύτερους λόγους. Τις περισσότερες φορές οι παρελθούσες εμπειρίες παίζουν καθοριστικό ρόλο. Αν έχουμε βγει από μια σχέση (ερωτική, επαγγελματική ή φιλική) τραυματισμένοι ψυχικά , με άσχημα και αρνητικά συναισθήματα και με την αίσθηση της αδικίας και της απογοήτευσης, σίγουρα, με μεγάλη δυσκολία και επιφύλαξη θα είμαστε απέναντι σε μια καινούργια προοπτική.. Για να μπορέσουμε να κάνουμε το βήμα μπροστά θα πρέπει να απαλλαχθούμε από τα μαύρα στίγματα που μας έχει αφήσει, να πάρουμε γνώση από όλη αυτή την εμπειρία για το μέλλον και να σταματήσουμε να επιρρίπτουμε ευθύνες στον εαυτό μας ή τον άλλον : δεν δώσαμε αρκετά στην σχέση , δεν μπορούσαμε να χειριστούμε τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές του άλλου ατόμου κλπ., ακόμα και αν εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το τέλος. Σίγουρα στη ζωή υπάρχουν και απρόοπτα. Να τερματίζεται μια σχέση βίαια και γρήγορα χωρίς να το έχουμε επιλέξει. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να είμαστε πάντα σε επαφή με τα συναισθήματα μας και ουσιαστικά να περάσουμε από μια διαδικασία πένθους, ώστε να κλείσει μέσα μας ομαλά.

Ένας ακόμα βασικός λόγος που τείνουμε να βάζουμε σε αναμονή την καινούργια συνθήκη είναι όταν αυτή έρχεται σε αντίθεση με το κοινωνικό γίγνεσθαι ή την οικογένεια μας ή τους φίλους μας. Τείνουμε συχνά να ακολουθούμε το ρεύμα που, ενδεχομένως, να μας επιβάλλεται μ’ έναν πραγματικά κομψό τρόπο και πάντα για το «καλό» μας και ουσιαστικά αγνοώντας τις πραγματικές μας ανάγκες και χάνοντας την ελεύθερη βούληση στις επιλογές μας. Σ’ αυτήν την περίπτωση έχουμε να παλέψουμε με θηρία αν αποφασίσουμε να κάνουμε το βήμα παρακάτω στη ζωή μας. Αυτό θα το κατακτήσουμε σιγά σιγά κτίζοντας την αυτοπεποίθηση μας, σπάζοντας τις γνωστικές μας ακαμψίες και ανοίγοντας τους ορίζοντες μας και τέλος κόβοντας το γόρδιο δεσμό με ότι λειτουργεί σαν τροχοπέδη στη ζωή μας.

Σ’ όλα όσα αναλύσαμε παραπάνω σίγουρα υπάρχει και ο έντονος φόβος αποτυχίας. Ένας φόβος που οι περισσότεροι τον πρωτοσυνάντησαμε από την παιδική μας ηλικία. Ακόμα και να αποτύχουμε αυτό θα πρέπει να μας δίνει δύναμη και γνώση για το μέλλον, γιατί την καλύτερη γνώση την παίρνουμε μέσα από τις αποτυχίες μας και έτσι επαναπροσδιορίζουμε τους στόχους και τα θέλω στη ζωή μας γιατί ποτέ δεν είναι τα ίδια.

Μερικοί λένε ότι κάποτε τελειώνουν όλα, προσωπικά πιστεύω ότι όταν τελειώνει κάτι ΠΑΝΤΑ ξεκινάει κάτι καλύτερο, ομορφότερο και δημιουργικότερο! Και η διαδρομή σε κάνει ώριμο και σίγουρο. Όλοι μας έχουμε το δικαίωμα για μια καινούργια αρχή, με σεβασμό και τιμή στον εαυτό μας, στο παρελθόν μας και τις εμπειρίες μας. Ας βρούμε το κουράγιο να ξεπεράσουμε τους φόβους μας και να ζήσουμε.. Καινούργια μέρα, καινούργια αρχή…>>

Χριστινάκι μου, σου εύχομαι πολλές πολλές επιτυχίες στο μέλλον....και να ήμαστε δίπλα σου να σε θαυμάζουμε....

Διαβάστε περισσότερα.....»

Καλό Σαββατοκύριακο....

Αγαπημένη μου blogoγειτoνιά, σας εύχομαι να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε το σαββατοκύριακο σας...προσπαθήστε να διώξετε μακρυά την πίκρα, την μελαγχολία και τις έννοιες των ημερών που δυστυχώς ζούμε και απολαύστε στιγμές είτε μόνοι σας, είτε με αυτούς που αγαπάτε...

σας αφιερώνω ένα τραγουδάκι, έτσι λίγο αισιόδοξο, μπας και το πιστέψω και η ίδια...

Διαβάστε περισσότερα.....»

THE SOCIAL NETWORK....η ταινία που καθορίζει την δεκαετία

Πρόσφατα είδαμε την ταινία 'the social network' και πραγματικά την θεωρώ αν όχι την καλύτερη, μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

Η υπόθεση  της αφορά, όπως πολύ καλά μαντεύετε απ τον τίτλο, το πολυαγαπημένο στους περισσότερους και μισητό σε λιγότερους...FACEBOOK το οποίο σήμερα αριθμεί 500 χιλιάδες χρήστες.

Ο Mark Zuckerberg είναι ενοχλητικός, αντικοινωνικός, και simple μακάκας. Ένας εκνευριστικά πανέξυπνος 19χρονος φοιτητής του Harvard που χρησιμοποιεί (κλέβει;) και τελικά εξαπλώνει την ιδέα δύο συμφοιτητών του για τη δημιουργία μιας low-level σελίδας δικτύωσης των φοιτητών του Harvard. Ο Mark αν και συμφωνεί να τους βοηθήσει, παίρνει την ιδέα και με την οικονομική βοήθεια του μοναδικού του φίλου Eduardo Saverin, την εκτινάσσει στα επίπεδα του theFacebook, όπως είχε αρχικά ονομαστεί.

Εξακόσιοι νέοι χρήστες σε μόλις 24 ώρες, και 22 χιλιάδες μέσα σε λίγες εβδομάδες μόνο μέσα στο πανεπιστήμιο του Harvard.

Το theFacebook μπαίνει στο λεξιλόγιο όλων των φοιτητών και οι δημιουργοί του γίνονται διάσημοι. Όμως το facebook, έστω και σε πολύ διαφορετική μορφή, ήταν ιδέα άλλων και έτσι μαζί με τους φίλους αυξάνονται και οι εχθροί. Αρχίζουν οι μηνύσεις, οι απειλές αλλά το Facebook δεν έχει σταματημό, γρήγορα εξαπλώνεται σε πολλά πανεπιστήμια της χώρας και πριν καλά το καταλάβουν σε όλο το κόσμο. Μέσα σε λίγα χρόνια γίνεται ο νεότερος δισεκατομμυριούχος αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται και σε δύο μεγάλες εξωδικαστικές διαμάχες με τους φοιτητές που είχαν την αρχική ιδέα αλλά και με τον πρώην καλύτερό του φίλο.

 Η ταινία είναι άριστα σκηνοθετημένη από τον David Fincher (σκηνοθέτης αρκετών ταινιών όπως το Zodiac, The Curious Case of Benjamin Button, Seven, Fight club  κ.α.) που βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Ben Mezrich και μαζί με τον Aaron Sorkin αποτελούν τους σεναριογράφους της. 

Γρήγοροι διάλογοι που τονίζουν την ευφυΐα, την αντικοινωνικότητά και την 'ειρωνεία' της τεχνολογίας...σε κάνουν να ανατριχιάζεις. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη μουσική του Trent Reznor και τις εξαιρετικές ερμηνείες των Jesse Eisenberg, Andrew Garfield αλλά και του Justin Timberlake, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα εξαιρετικό κατά την γνώμη μου πάντα. 

O Fincher χτίζει την πλοκή του στα «παρασκήνια», ψυχογραφώντας τους ήρωες του και (κατασκευαστές της σελίδας) αφήνοντας εκτός την επιμέρους χρήση του facebook από τους χρήστες και τις αλλαγές που επέφερε αυτό στην καθημερινότητά τους.

Επικεντρώνεται κυρίως στον αινιγματικό χαρακτήρα του Mark Zuckerberg. Η ψυχρότητα, η εγωπάθεια, η εφευρετικότητα μιας ιδιοφυΐας όπου μοναδικό του κίνητρο μοιάζει το απωθημένο του έρωτά του.

Ο/οι - δημιουργοί του Facebook, έκαναν στην πράξη κάτι που προϋπήρχε με άλλες ονομασίες παλιότερα, απλά αυτό το πρότυπο δικτύωσης εμπλουτίστηκε (και συνεχίζεται) με νέες εφαρμογές, κυρίως πολυμέσων. Ο κώδικας καθημερινά αλλάζει, βελτιώνεται. Δε γίνεται να μείνει πίσω, ούτε δευτερόλεπτο. Όπως αλλάζουν και τα ανθρώπινα συναισθήματά μας. Ο άνθρωπος δε μένει στάσιμος πνευματικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά, σωματικά. Έτσι και στην ιστορία μας, δίνεται η ευκαιρία στους χαρακτήρες να αποτυπώσουν την δική τους εκδοχή για το μέλλον σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία, τα πιστεύω, τις προτεραιότητες και τη θέληση να πετύχουν τα όνειρά τους. Ο καθένας από την πλευρά του πιστεύει πως έχει δίκιο. Ο καθένας υποστηρίζει το συμφέρον του. Εκείνος όμως που κάνει τομή στο συμφέρον μιας ευρύτερης κοινωνικής ομάδας, με κοινά ενδιαφέροντα ουσιαστικά συντελεί στην πρόοδο.

Γιατί η πρόοδος δεν έρχεται μόνο από τους φίλους. Αναγκαίο κακό οι εχθροί όπως λέει και το logo της ταινίας. Φυσικό συστατικό της προόδου καθώς δε μπορεί να είσαι αρεστός σε όλους. Λογικό. Η ισχύς του αντιπάλου είναι το κίνητρο της υπέρβασης, της αυτοβελτίωσης, της επιτυχίας. Χωρίς αντίπαλο, τα πράγματα χαλαρώνουν, μένουν στάσιμα.


Χωρίς συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις, χωρίς πίστη και φιλία αλλά και χωρίς χρήμα και φθόνο, μια κοινωνία θα ζούσε στην παρακμή. Σήμερα είναι το facebook. Σε 2-3 χρόνια κάτι άλλο. Δεν υπάρχει άλλωστε 'τέλειο' στην πληροφορική. Και κανείς δεν μπορεί να επαναπαύεται στις δόξες του. Την τύχη του napster θα μπορούσε να έχει το facebook. Όπως σήμερα εξελίσσεται π.χ. η "html 5" εξελίσσοντας την για πολλά χρόνια γλώσσα προγραμματισμού του web - ως ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα  απλοποιημένης ανασύνθεσης - έτσι  και τα όρια αναδιαπραγματεύονται και επαναπροσδιορίζονται οι ρόλοι. Το θέμα της τεχνολογίας σήμερα είναι παρελθόν. Χωρίς διακοπή...

Το The Social Network είναι μια ταινία για το Facebook και δε μπορώ να εγγυηθώ ότι αν δεν έχετε καμία σχέση με το θέμα πως θα την ευχαριστηθείτε τόσο πολύ, αλλά σίγουρα έχει τόσα “τυπικά” συστατικά και είναι μια μοντέρνα και ενδιαφέρουσα ιστορία που πραγματικά μπορείς να πιστέψεις ότι είναι αληθινή, όσο εξωπραγματική και αν φαίνεται.Για μένα αξίζει να την δείτε έστω και από περιέργεια.

(πάω τώρα να εισπράξω τα λεφτά από την διαφήμιση που της έκανα...χιουμοράκι...κρύο ;

Διαβάστε περισσότερα.....»

Σκέψου ...και αδυνάτισε! (Μέρος 2)

Προσθήκη λεζάντας

Ας μιλήσουν λοιπόν οι ειδικοί....

Το μυαλό ευθύνεται για όλα, ακόμα και για τα περιττά κιλά σου, όλα είναι στο κεφάλι σου.Αυτό ισχύει και στην περίπτωση της δίαιτας σου.

Έχεις αναρωτηθεί γιατί μερικά άτομα καταφέρνουν και κρατούν κάποια δίαιτα μέχρι να φτάσουν στο στόχο τους, ενώ άλλοι τη χαλάνε και βρίσκονται συνεχώς σε μόνιμη κατάσταση δίαιτας χωρίς να έχουν αποτελέσματα; 

Η πρώτη κατηγορία μήπως έχει περισσότερη αυτοπειθαρχία; Όχι. Απλώς σκέφτεται διαφορετικά. Μετάτρεψε τις παλιές σκέψεις που σαμποτάρουν τις προσπάθειές σου σε θετικές και χάσε βάρος μια για πάντα.  

1η Λάθος Σκέψη:
Αφού παρήγγειλα ένα σουβλάκι, να μην πάρω και πατάτες;

Άλλαξε την:
Μπορώ να κάνω μία παρασπονδία, όχι δύο. Αφού θα φάω το σουβλάκι, θα φάω μία σαλάτα αντί για πατάτες. Αυτό το λάθος σκεπτικό στηρίζεται στο εξής: αφού ήδη χάλασες τη δίαιτά σου με το σουβλάκι, γιατί να μην το φτάσεις στα άκρα; Για να αποφύγεις τέτοιες καταστροφικές συμπεριφορές, επανεξέτασε το τι είναι υγιεινή διατροφή. Επίτρεψε στον εαυτό σου να παραστρατεί πού και πού, αρκεί να συνοδεύεις αυτήν την παρασπονδία με κάτι υγιεινό - όπως φρούτα ή λαχανικά. Ακόμα κι ένα σουβλάκι που κυμαίνεται γύρω στις 300-400 θερμίδες δεν θα σε παχύνει μία φορά την εβδομάδα. Όταν όμως το συνοδεύεις με πατάτες, μπορεί να προσθέσει στη ζυγαριά σου κάποια περιττά κιλάκια. Πάρε άλλο ένα παράδειγμα: έχεις μπροστά σου μία σακούλα με πατατάκια. Είσαι άτομο που θα φάει ένα δύο ή θα καταλήξεις να φας όλο το σακουλάκι; Αν δεν μπορείς να συγκρατηθείς, καλύτερα να μην ξεκινήσεις καθόλου. Ένα σακούλι σημαίνει πάνω από 500 θερμίδες. 

 

2η Λάθος Σκέψη:
Δεν έχω καταφέρει ποτέ να αδυνατίσω.

Άλλαξε την:
Αυτήν τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά, Θυμήσου ότι, αν πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις, συνήθως αυτό συμβαίνει. Το ίδιο ισχύει και στην αντίθετη περίπτωση. Αν σκέφτεσαι αρνητικά συνεχώς, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ανάλογο. Έτσι αντί να λες στον εαυτό σου ότι είσαι χοντρός μπορείς να κάνεις πιο θετική σκέψη, όπως: ναι, είμαι όντως χοντρός, αλλά την επόμενη εβδομάδα θα είμαι ένα κιλό λιγότερο. 

 

3η Λάθος Σκέψη:
Γιατί να κάνω δίαιτα τώρα; Πέρασε το καλοκαίρι.

Άλλαξε την:
Αν δεν προσέχω τώρα, θα έχω ακόμα περισσότερο βάρος να ξεφορτωθώ όταν έρθει η άνοιξη του χρόνου. Έρευνες δείχνουν ότι παίρνεις σχεδόν 1/2-1 κιλό στις γιορτές. Μέχρι να φτάσει το επόμενο καλοκαίρι, θα βρεθείς με 2-3 κιλά παραπάνω. Για να αποφύγεις αυτήν την αύξηση βάρους, έχε το μαγιό σου κρεμασμένο κάπου (π.χ. στην πόρτα της τουαλέτας) που να μπορείς να το βλέπεις όλο το χρόνο, για να σου θυμίζει ότι πρέπει να προσέχεις. Επιπλέον, ξεκίνα ένα πρόγραμμα γυμναστικής πριν αρχίσει το κρύο, γιατί όταν μπει πια το φθινόπωρο και ο χειμώνας, δύσκολα ξεκολλάει κάνεις από τον καναπέ. 

 

4η Λάθος Σκέψη:
Όλοι στο σόι μου είναι παχύσαρκοι, δεν μπορώ να αλλάξω.

Άλλαξε την:
Δεν μπορώ να αλλάξω το DNA μου, αλλά μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μην είσαι μοιρολάτρης. Πράγματι, τα γονίδια παίζουν ρόλο κι ορίζουν έναν συγκεκριμένο σωματότυπο. Μπορεί να μη γίνεται να αποκτήσεις ποτέ επίπεδους κοιλιακούς, ωστόσο έχεις έλεγχο στο πόσο μπορεί να ζυγίζεις. Αντί να εστιάζεις την προσοχή σου στο ιδανικό σώμα, βάλε στόχο την καλή υγεία. Μην ξεχνάς άλλωστε ότι, αν υπάρχει κληρονομικότητα για παχυσαρκία, μπορεί να υπάρχει και για χρόνιες ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο. Αν λοιπόν είσαι παχύσαρκος, βρες το ανώτατο όριο βάρους σου χρησιμοποιώντας το Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) όπου διαιρείς το βάρος σου σε κιλά με το ύψος σου στο τετράγωνο. Αυτός ο αριθμός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 18,5-25. Για να βρεις το ανώτατο όριο κιλών που πρέπει να είσαι, πολλαπλασίασε το βάρος σου στο τετράγωνο επί 25 κι αυτό είναι το ανώτατο βάρος που πρέπει να έχεις. Έτσι ένα άτομο που έχει ύψος 1,85, έχει ανώτατο βάρος (1,85)2 x 25= 85,5 κιλά.

5η Λάθος Σκέψη:
Μετά από τόσο σκληρή προπόνηση μου αξίζει μία πίτσα.

Άλλαξε την:
Μετά από τόση σκληρή προπόνηση, το σώμα μου αξίζει την καλύτερη δυνατή μεταχείριση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι υπερεκτιμούν τις θερμίδες που έκαψαν με τη γυμναστική. Ένας άντρας που ζυγίζει 85 κιλά, για να κάψει 4 μέτρια κομμάτια πίτσας (1/2 πίτσα δηλαδή) θα έπρεπε να σηκώνει βάρη επί 2 ώρες + 2 ώρες γρήγορο περπάτημα= 4 ώρες.

Σκέψου αυτές τις αντιστοιχίες:
100 θερμίδες: 15 λεπτά γρήγορο περπάτημα.
200 θερμίδες: 30 λεπτά γρήγορο περπάτημα.
400 θερμίδες: 1 ώρα γρήγορο περπάτημα.
Άλλαξε την ιδέα που έχεις ως επιβράβευση. Αντί να ζητάς φαΐ, βρες κάτι άλλο για επιβράβευση: ένα καλό ζευγάρι παπούτσια, ένα βιβλίο ή περιοδικό, μία ταινία που θες να δεις εδώ και καιρό.

6η Λάθος Σκέψη:
Είναι απόγευμα. Θα φάω μία σοκολάτα, γιατί αισθάνομαι κουρασμένος.

Άλλαξε την:
Όταν έχω κούραση, χρειάζομαι τροφή που θα μου δώσει μακροχρόνια ενέργεια. Οι σοκολάτες και τα γλυκά έχουν μικρή διατροφική αξία και αποσταθεροποιούν το σάκχαρο στο αίμα. Αυτό με τη σειρά του προκαλεί ανάγκη για περισσότερο φαγητό μετά από λίγη ώρα και δημιουργεί μια κατάσταση στον οργανισμό, όπου το σώμα αποθηκεύει πιο πολύ λίπος. Σταμάτα τις υπογλυκαιμίες το απόγευμα αποφεύγοντας μεσημεριανά που περιέχουν πολλούς υδατάνθρακες και προτίμησε γεύματα που περιέχουν και πρωτεΐνη. Επίσης προγραμμάτισε να τρως συχνά μίνι γεύματα, έτσι ώστε να μη φτάνεις σε σημείο να πεινάς τόσο που να μην μπορείς να αντισταθείς σε γλυκά, τυρόπιτες κ.λπ. Επιπλέον όταν θα φας ένα σνακ, προτίμησε να συνδυάζει υδατάνθρακες, πρωτεΐνη και λίγα λιπαρά, όπως ολικής αλέσεως κρακεράκια με λίγο τυρί ή ένα γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά μαζί με ένα φρούτο. 

Αντιδιαιτητικές Συνήθειες.
Αυτή η λίστα περιλαμβάνει συνήθειες, που σαμποτάρουν τις προσπάθειές σου να χάσεις βάρος (όσο καλή κι αν είναι η δίαιτά σου). Δεν θα τις έχεις όλες, αλλά ακόμα κι αν έχεις μία ή δύο, μπορείς να επηρεάσεις την αποφασιστικότητα και την επιτυχία σου. 

- Κάνω παρέα με άτομα που έχουν για διασκέδαση μόνο το φαΐ.
- Δεν ζητώ υποστήριξη από κανέναν.
- Προσπαθώ να είμαι τέλειος και ακολουθώ τη δίαιτα κατά λέξη. Αν τη χαλάσω, το θεωρώ αποτυχία.
- Περιμένω να χάσω γρήγορα.
- Δεν χρησιμοποιώ ποτέ ολόσωμο καθρέφτη.
- Δεν προβλέπω τι θα κάνω σε περιπτώσεις υψηλού ρίσκου (ταβέρνες, πάρτι κ.λπ.).
- Έχω επικίνδυνες τροφές μες στο σπίτι (μπισκότα, πατατάκια).
- Δεν κοιμάμαι αρκετά.
- Βάζω πολύ δύσκολους στόχους.
- Διαλέγω δίαιτες που δεν ταιριάζουν στον τρόπο ζωής μου. 

Όλα τελικά είναι στο μυαλό και στο ότι συνεχώς μας αρέσει να δικαιολογούμε τον εαυτούλη μας....

Διαβάστε περισσότερα.....»

Σκέψου ...και αδυνάτισε! (Μέρος 1)

Καλησπέρα φίλοι μου! εύχομαι να είστε όλοι πολύ πολύ καλά...

Το θέμα που σκέφτηκα σήμερα να ασχοληθώ είναι η διατροφή. Όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενο post, από τον Ιούλιο έχω ξεκινήσει δίαιτα με την βοήθεια μιας φοβερής διαιτολόγου (όποιος ενδιαφέρεται την συστήνω) και μέχρι τώρα έχω χάσει 11 κιλά. Ο στόχος μου είναι άλλα τόσα, σύνολο δηλαδή 22. Δεν είναι και λίγα, αλλάζει όλο σου το 'είναι', ο τρόπος ζωής, η ψυχολογία σου, ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Ο ρυθμός που χάνω τα κιλά είναι αρκετά ικανοποιητικός, αν και θα μπορούσα να είχα χάσει 4 κιλάκια επιπλέον. Αλλά σε κάποια φάση της ζωής σου θα ξεφύγεις, γιατί είσαι άνθρωπος και έχεις τις αδυναμίες σου.  

Η προσωπική μου άποψη είναι πως  η διατροφή μας έχει τεράστια σχέση με την ψυχολογία μας και την αυτοκαταστροφή που κυριεύει τους περισσότερους από εμάς. Οι περισσότεροι υπέρβαροι άνθρωποι ξεσπούν στο φαγητό, και κυρίως στο 'βρώμικο' φαγητό για να ικανοποιήσουν αυτό το κενό που νιώθουν μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ανεκπλήρωτα όνειρα και πάθη μετατρέπονται σε μια πίτσα, μια τούρτα κτλ και μας μετατρέπουν σε εγκληματίες του ίδιου μας του εαυτού. Γιατί αυτό που κάνουμε, μετά από ένα σημείο για εμένα θεωρείτε έγκλημα!

Γιατί δηλαδή να δίνουμε στον εαυτό μας αυτά που ουσιαστικά δεν χρειάζεται για να καλύψουμε μια ψυχολογική μας ανασφάλεια. Το φαγητό υποτίθεται πως είναι για να μας χορταίνει και όχι να μας σκάει. Είναι μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της ζωής, οπότε γιατί να μην κάτσουμε να προετοιμάσουμε ένα νόστιμο και παράλληλα υγιεινό φαγητό και να το φάμε σιγά σιγά, απολαμβάνοντας κάθε μπουκιά, όταν όμως πεινάμε πραγματικά όχι υποσυνείδητα. Γιατί το υποσυνείδητο μας έχει μάθει (εμείς το έχουμε μάθει έτσι)  να συνδέει την άσχημη ψυχολογία με το καλό φαγητό. Όπως το ίδιο συμβαίνει και με το κάπνισμα, ένα άλλο μεγάλο θέμα αυτοκαταστροφής που θα μιλήσω μια άλλη φορά.

Πρέπει  α μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, να δίνουμε στον οργανισμό μας αυτά που πραγματικά έχει ανάγκη και όχι μόνο σαβούρες που μας δίνουν μια εφήμερη ευτυχία και έπειτα μας γεμίζουν τύψεις και ενοχές. Ένας φαύλος κύκλος δηλαδή.

Έχεις μια μόνιμη λιγούρα και η ψυχολογία σου είναι πεσμένη; μην πέσεις με τα μούτρα στο φαγητό. Φάε ένα φρούτο της αρεσκείας σου, ένα γιαούρτι, κάνε ένα δροσερό milkshake, φάε μια φετούλα λεπτή ψωμάκι με λίγο τυράκι, δημητριακά, κάτι που δεν θα σε γεμίσει λίπος τέλος πάντων.

Κάνε ένα ντουζάκι και περιποιήσου τον εαυτό σου. Ασχολήσου με την ομορφιά και το πνεύμα σου. Κάνε κάτι δημιουργικό, ότι εσένα σου αρέσει και έχεις σαν χόμπι. Κάνε έναν περίπατο, Πιες ένα ζεστό και χαλαρωτικό τσάι και ξεκουράσου στον καναπέ με ένα βιβλίο. Κάνε ότι σε ευχαριστεί και θα σε κάνει να νιώσεις καλά.

ΑΓΑΠΑ τον εαυτό σου για να σε αγαπήσουν και οι άλλοι....

Η αγάπη και η εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας είναι οι δυο πυλώνες που επιτρέπουν την είσοδο της αυτοεκτίμησης. Όπως δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε κάποιον αν δεν τον εμπιστευόμαστε, ούτε να τον αγαπήσουμε αν δεν τον αποδεχτούμε, έτσι δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε και τον εαυτό μας αν δεν τον εμπιστευτούμε, ούτε να τον αγαπήσουμε αν δεν τον αποδεχτούμε όπως ακριβώς είναι: με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του.

 Αγαπώ τον εαυτό μου, σύμφωνα με τους ειδικούς της ανθρώπινης ψυχολογίας  σημαίνει ότι ενδιαφέρομαι γι αυτόν, τον φροντίζω, του αναγνωρίζω το δικαίωμα να υπάρχει και να εκφράζεται αυθεντικά. «Άτομα χωρίς αγάπη για τον εαυτό τους, κι επομένως χωρίς αυτοεκτίμηση», εξηγούν ψυχοθεραπευτές, «τείνουν να παραμελούν τον εαυτό τους και σε ακραίες περιπτώσεις να αυτοκαταστρέφονται».

Επομένως, μην τον καταστρέφεις χρησιμοποιώντας σαν όπλο το φαγητό. Και όταν ξεφύγεις απ τις καλές διατροφικές συνήθειες, μην τον τιμωρείς μετά. Δεν πειράζει που σήμερα ενώ έπρεπε να φας σαλάτα, εσύ έφαγες σουβλάκια. Δεν πειράζει, συνέχισε την υπόλοιπη σου μέρα κανονικά, χωρίς τύψεις. Αυτό είναι το μυστικό για να χάσεις τα κιλά που σε βαραίνουν...μην τα παρατάς ποτέ, μόνο όταν φτάσεις στον στόχο σου. Προσπάθησε...πέσε... ξανασήκω στην επιφάνεια, ξαναπροσπάθησε.

Στο δεύτερο μέρος του post θα βρείτε ερωτοαπαντήσεις που ίσως σας εκφράζουν, όσον αφορά μια δίαιτα και πως να φτάσεις στον στόχο σου. 

Διαβάστε περισσότερα.....»

9 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για Το Χαμόγελο του Παιδιού

(Πηγή από το blog 'ειμαι μαμα' της Ολίβιας Γαβρίλη.)

Στις 9 Νοεμβρίου 1995 ο 10χρονος Ανδρέας Γιαννόπουλος έγραψε στο ημερολόγιο του μια μεγάλη του επιθυμία: να δημιουργηθεί ένας σύλλογος που θα προστατεύει τα παιδιά από οποιοδήποτε κακό, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη φυλή, τη θρησκεία τους...

Ήταν μια ευχή που άφησε σ' αυτή τη γη,  λίγο πριν χάσει τη μάχη με τον καρκίνο.

Η εξέλιξη είναι λίγο πολύ γνωστή:

το ξανθό αυτό αγοράκι ήταν στην ουσία ο μικρός ιδρυτής του συλλόγου 

"Το Χαμόγελο του Παιδιού"

Στη μνήμη του μικρού Ανδρέα και να διαδοθεί το όνειρό του σε όλο τον πλανήτη, το "Χαμόγελο του Παιδιού" ζητάει τη βοήθειά μας για να ανακηρυχτεί η 9η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα του Χαμόγελου του Παιδιού.

Είναι πολύ απλό να βοηθήσετε:

επισκεφτείτε το www.thesmileofthechildworldday.org

και συμπληρώστε τα στοιχεία σας στο "Sign the Petition"

Έτσι βάζετε και εσείς την υπογραφή σας στηρίζοντας την προσπάθεια.

Καλέστε και τους φίλους σας να κάνουν το ίδιο,

ακόμα και αν δεν είναι Έλληνες!

Ας βοηθήσουμε όλοι μαζί το Χαμόγελο του Παιδιού

να πετύχει αυτό τον στόχο!

Για να αποκτήσει το "χαμόγελο" τη δική του μέρα στα ημερολόγια όλου του πλανήτη!

Διαβάστε περισσότερα εδώ!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Χρόνια Πολλά από την εορτάζουσα Θεσσαλονίκη!

Καλημέρα φίλοι μου....

Σήμερα, 26 Οκτωβρίου, η πόλη μας και συμπρωτεύουσα της χώρας μας, φοράει  τα καλά της, μιας και γιορτάζει τον πολιούχο της Άγιο Δημήτριο και την απελευθέρωσή της το 1912.

Θέλετε να ξαναθυμηθούμε τα γεγονότα; Πάμε λοιπόν να παρουσιάσουμε συνοπτικά την ιστορία της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

315 π.Χ.: Ιδρύεται η Θεσσαλονίκη.

 

Ο Κάσσανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας ιδρύει τη Θεσσαλονίκη στην περιοχή της αρχαίας ελληνικής κωμόπολης Θέρμη, με το όνομα της συζύγου του, ετεροθαλούς αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

148 π.Χ.-313 μ.Χ.: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.

168 π.Χ.: Γίνεται πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (Provincia Macedonia). Μια «ελεύθερη πόλη» κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, συνδέεται με την ανατολή και τη δύση μέσω της Εγνατίας οδού.

49 μ.Χ. και 52 μ.Χ.: την επισκέπτεται ο Απόστολος Παύλος και ιδρύει τη δεύτερη χριστιανική εκκλησία στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

280-284 μ.Χ: Γέννηση Αγίου Δημήτριου

306 μ.Χ.: Μαρτυρεί ο πολιούχος της Άγιος Δημήτριος στο διωγμό του Διοκλητιανού. Σπάνια άλλος άγιος συνδέθηκε τόσο στενά με τον τόπο καταγωγής του όσο ο Άγιος-Δημήτρης με την Θεσσαλονίκη. Χαρακτηρίστηκε φιλόπολις και σωζώπολις αφού η «θαυματουργική» του παρέμβαση έσωσε την πόλη από τους κατά καιρούς επιδρομείς. 

313-1430: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.

Στο πλαίσιο της βυζαντινής αυτοκρατορίας η Θεσσαλονίκη αποκτά τον ρόλο του δεύτερου πόλου μετά την Κωνσταντινούπολη. 

Ο ρόλος της αυτός της κληροδοτεί έναν βυζαντινό χαρακτήρα, που διατηρείται ως σήμερα, αφού είναι η πόλη με τα περισσότερα βυζαντινά μνημεία από οποιαδήποτε άλλη. Οι καλλιτεχνικές, πνευματικές και θρησκευτικές της επιρροές επιδρούν καταλυτικά στους βαλκανικούς λαούς.

390 μ.Χ.: Γίνεται το ορμητήριο του Μεγάλου Θεοδοσίου κατά των Γότθων.

Τέλη του 5ου αι., ακολουθούν οι ονομαζόμενοι «σκοτεινοί αιώνες» με συνεχείς επιδρομές Οστρογότθων, Γότθων, Αβάρων, Ούννων και Σλάβων. Η καλή οχύρωση της Θεσσαλονίκης και τα «θαύματα» του προστάτη της αγίου, προστατεύουν την πόλη, όμως η ενδοχώρα λεηλατείται και ερημώνεται.

Το 620 η πόλη συγκλονίζεται από σεισμό και τα αποτελέσματά του, δραματικά για τους κατοίκους, μετατρέπουν και τη μορφή της πόλης από μια παλαιοχριστιανική πόλη με μεγάλα οικοδομήματα σε πρωτοβυζαντινή με συρρίκνωση του πολεοδομικού της ιστού.

863 μ.Χ.: κέντρο ιεραποστολικής δραστηριότητας (Κύριλλος και Μεθόδιος).

904 μ.Χ.: οι Σαρακηνοί σε μόνο τρεις ημέρες καταλαμβάνουν την πόλη, λεηλατούν, σφάζουν και εξανδραποδίζουν τον ενεργό οικονομικά πληθυσμό. Σε ημέρες δοκιμασίας, όπως η επιδρομές των Σαρακηνών, Σλάβων, Αβάρων, Αράβων κ.α., οι Θεσσαλονικείς ήθελαν, τον Άγιο Δημήτριο, να αγωνίζεται μαζί τους και να νικά. Όταν η πόλη έπεσε στα χέρια των Σαρακηνών το 904 μ.Χ., ο 'Αγιος Δημήτριος φέρεται να είπε με πόνο ψυχής στον 'Αγιο Αχίλλειο «Εάλω μοι η πόλις»! 

11ος αι., η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει τις βουλγαρικές επιδρομές

1115 μ.Χ.: Πέφτει στα χέρια των Ενετών.

Το 1185 κυριεύεται και λεηλατείται από τους Νορμανδούς της Κάτω Ιταλίας.

1204 μ.Χ.: Μπαίνουν οι Σταυροφόροι.

1223 μ.Χ.: Η πόλη γίνεται και πάλι ελληνική.

1423 μ.Χ.: Και πάλι οι Ενετοί.

1430-1912: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

1430 μ.Χ.: καταλαμβάνεται από τους Τούρκους του Μουράτ Β’. Χιλιάδες Θεσσαλονικείς σφαγιάζονται ή οδηγούνται στα σκλαβοπάζαρα. Παρά την ένταση όμως του τούρκικου ζυγού η Θεσσαλονίκη καταφέρνει να διατηρήσει την ηθική και εθνική της δύναμη, που η πόλη είχε κληρονομήσει από τον ιστορικό της πολιτισμό.

1492: Μετά τους διωγμούς του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας στην Ισπανία χιλιάδες Εβραίοι καταφεύγουν στη Θεσσαλονίκη.

30 Σεπτεμβρίου 1912: Συμμαχία των Βαλκανικών κρατών, (Σερβία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα, και Βουλγαρία), και τελεσίγραφο τους στην Τουρκία (Διακοίνωση των Τεσσάρων Χριστιανικών Κρατών)

Στις 4 Οκτωβρίου 1912: η Οθωμανική Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας και της Σερβίας.

5 Οκτωβρίου 1912: η ελληνική κυβέρνηση κήρυξε εκείνη τον πόλεμο ως μέλος του Βαλκανικού Συνασπισμού.

9 Οκτωβρίου 1912: Κήρυξη Α' Βαλκανικού πολέμου.
 

26 Οκτωβρίου 1912: Την Θεσσαλονίκη απελευθερώνει ο ελληνικός Στρατός. 

Το βράδυ λοιπόν της 26 Οκτωβρίου, ημέρα της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της πόλης Άγιου Δημητρίου απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον ελληνικό στρατό: μόλις είκοσι ημέρες μετά την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και λίγες ώρες προτού ο βουλγαρικός στρατός φτάσει με τη σειρά του στην - ήδη ελληνική – Θεσσαλονίκη... 

Ο Άγιος Δημήτριος έχει συνδέσει το όνομά του με την πόλη αυτή και τιμάται ως πολιούχος, καθ' όσον υπάρχουν μαρτυρίες από θαύματα του Αγίου, που κατά την περίοδο πολιορκίας της πόλης από αλλόφυλους.

Πολύς κόσμος έβλεπε τον Άγιο Δημήτριο στα τείχη της πόλης… Για την τελευταία και πιο μακρόχρονη (482 έτη) άλωση της το 1430 μ.Χ. από τους Τούρκους, ο Μυροβλύτης Άγιος «αποζημίωσε» την πόλη του αξιώνοντας να απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό ανήμερα της εορτής του, την 26η Οκτωβρίου 1912.

Λίγο πιο αναλυτικά από το blog Ι Love Thessaloniki 
 

''Η Θεσσαλονίκη που αλώθηκε από τους Οθωμανούς το 1430 μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού είχε την ευκαιρία για να απελευθερωθεί.Τον Οκτώβριου του 1912, μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου με συμμάχους της Ελλάδας την Σερβία και την Βουλγαρία, εναντίον της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Ελληνικός στρατός εξορμώντας από τη Λάρισα Βόρεια, απελευθέρωσε την Ελασσόνα, την Κατερίνη, την Βέροια. Αρχηγός του Ελληνικού στρατού ο διάδοχος Κωνσταντίνος και Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι ήδη κατέλαβαν την Καβάλα και τις Σέρρες, θέλησε να προχωρήσει ο στρατός προς ανατολάς, προκειμένου να προλάβει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ενώ η βασιλική οικογένεια επιθυμούσε να προχωρήσει ο στρατός βόρεια, προς απελευθέρωση του Μοναστηριού για να προλάβει τους Σέρβους που κατέβαιναν νότια.
Ο Βενιζέλος, με την διπλή ιδιότητα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, ήρθε σε ρήξη με το παλάτι και επέμεινε στην άποψή του, στέλνοντας τηλεγράφημα στον αρχηγό του Στρατού Κωνσταντίνο να στραφεί ανατολικά προς Θεσσαλονίκη χωρίς να χάνει χρόνο.

Πραγματικά, ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Βέροιας, στις 20 Οκτωβρίου πολιορκεί την πόλη των Γιαννιτσών και κατορθώνει και διασπά το Τουρκικό μέτωπο και εισέρχεται στα Γιαννιτσά. Οι Τούρκοι, οπισθοχωρούν προς την Θεσσαλονίκη. Προκειμένου να καθυστερήσουν τον Ελληνικό στρατό, καταστρέφουν τις γέφυρες του Λουδία, του Αξιού και του Γαλλικού. Αγγελιοφόροι αναφέρουν ότι η ΙΙ Βουλγαρική μεραρχία βρίσκεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά.

Ο Αξιός τεράστιος και αδιάβατος. Τη νύχτα της 23ης προς 24η Οκτωβρίου οι Ελληνικές εμπροσθοφυλακές απελπίζονται καθ΄όσον η κατασκευή γέφυρας απαιτεί τουλάχιστον τρείς μέρες και υλικά δεν υπάρχουν. Η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να χαθεί διαπαντός. Σε μια κίνηση απόγνωσης, στρατιώτες απευθύνονται στα γύρω χωριά, τα Μάλγαρα, τα Κύμινα, τη Χαλάστρα και τη Σίνδο. Η ανταπόκριση των κατοίκων είναι άμεση. Χιλιάδες άνθρωποι προσφέρουν ότι ξύλινο υπάρχει στο σπίτι τους και στο βιός τους, τις βάρκες τους, τα ξύλινα βαρέλια, τις πόρτες από τα σπίτια τους, ακόμα και τις κάσες. Δουλεύουν ασταμάτητα χιλιάδες κόσμου και στρατιωτών, άυπνοι και το πρωί της 24ης Οκτωβρίου η γέφυρα είναι έτοιμη.

Η διάβαση των ποταμών κρατάει μέχρι το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, και από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, οι προφυλακές της VII είναι ορατές πλέον από τους πανικόβλητους επιζήσαντες Τούρκους που βρισκόταν σε ακόμη αθλιότερη κατάσταση. Το απόγευμα της 26ης διάσπαρτες ομάδες της VII μπαίνουν στο Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό) και στα υψώματα του Ευόσμου. Αντίθετα, η Ελληνική χωροφυλακή προωθείται και εισέρχεται από τη Δυτική πύλη στη Θεσσαλονίκη. Η Βουλγαρική ΙΙ Μεραρχία βρίσκεται 4,5 χιλ. μακριά από το κέντρο της πόλης και στρατοπεδεύει τη νύχτα στην περιοχή του σημερινού Τιτάν.Εν τω μεταξύ ο διοικητής της Θεσσαλονίκης, Ταξίμ Πασάς, διαπραγματεύεται την παράδοση της πόλης στους Έλληνες, λέγοντας "από τους Έλληνες την πήραμε, στους Έλληνες θα την παραδώσουμε". Ο Κωνσταντίνος όμως απέρριψε δύο φορές τους όρους του Τούρκου αρχιστράτηγου Χασάν Ταξίν πασά με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να επίκειται η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον βουλγαρικό στρατό. Τότε ο Βενιζέλος διέταξε τον Κωνσταντίνο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη χωρίς καθυστέρηση, καθιστώντας τον μάλιστα προσωπικά υπεύθυνο για ενδεχόμενη απώλειά της.

Διαπραγματεύεται τους όρους παράδοσης και τελικά την νύχτα της 26ης προς 27η Οκτωβρίου υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης. Την επομένη, ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται πανηγυρικά στην πόλη.

Τελείται πανηγυρική δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Μηνά. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες ανθρώπων από την υποδοχή του στρατού. Η πόλη ανοίγει τις πύλες της στους απελευθερωτές.

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης είναι η αρχή του οράματος της μεγάλης Ελλάδας, όραμα που κατέληξε στην μεγαλύτερη τραγωδία του Ελληνισμού, στην Μικρασιατική καταστροφή.''

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε φίλοι μου....

Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα και εύχομαι υγεία και καλά μυαλά σε όλους μας! 

Διαβάστε περισσότερα.....»

Τηγανιτό ρύζι στο Wok

Καλημέρα και καλή εβδομάδα φίλοι μου.....

Για μένα η εβδομάδα ξεκινάει με ρεπό απ την δουλειά και δουλειές στο σπιτάκι μας. Αλλά ο καιρός δεν συνωμοτεί μαζί μου και δυστυχώς θα βρέχει όλη μέρα.

Πίνοντας το πρωινό μου καφεδάκι σας φιλώ απ την μουχλιασμένη πόλη μας και σας δίνω ένα πεντανόστιμο κινέζικο ρυζάκι που το έφτιαξα στο ολοκαίνουργιο wok που μου έκαναν δώρο τα πολυαγαπημένα μου φιλαράκια (Χριστινάκι, Ολγάκι, Παρούλη σας ευχαριστώ και από δω και σας υπόσχομαι και ιντερνετικά ένα κινέζικο γεύμα). Πραγματικά είναι εκπληκτικό σκεύος και μπορείς να κάνεις πολλές και απίστευτες συνταγές.

Ας έρθουμε στο θέμα μας.

Τα υλικά μας είναι λαχανικά (πιπεριές, αρακάς, καροτάκια, μπαμπού, baby corns και ότι άλλο θέλετε) κομμένα σε πολύ μικρά κυβάκια και βρασμένα ελάχιστα. Κομματάκια κοτόπουλο επίσης πολύ μικρά είτε βρασμένο είτε ψητό. Εναλλακτικά μπορούμε να βάλουμε λίγο μπέικον ή μόνο τα λαχανικά μας.

Χρησιμοποιούμε ρύζι basmati, το πλένουμε καλά και το βράζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες του. Το στραγγίζουμε και το αφήνουμε στην άκρη.

Ζεσταίνουμε στο μάτι της κουζίνας το wok πολύ πολύ καλά να κάψει παντού και ενώ περιμένουμε χτυπάμε ένα αβγό σαν να είναι για ομελέτα.

Αφού κάψει το wok, προσθέτουμε 2 κουταλιές της σούπας σησαμέλαιο ή αν δεν υπάρχει μια κουταλιά μαργαρίνη. βάζουμε τα λαχανικά μας και το κοτόπουλο ή μπέικον, τα κάνουμε λίγες σβούρες μέσα στο σκεύος και έπειτα προσθέτουμε το ρυζακι μας και το αβγό και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι το αβγό να γίνει κίτρινα μικρά κομματάκια. Λίγο πιπεράκι και έτοιμο το τηγανητό μας ρυζάκι. 

το tip της συνταγής είναι το wok μας να είναι πολύ ζεστό από όλες της πλευρές του.

Ιδού το αποτέλεσμα.....Μιαμ μιαμ....

Διαβάστε περισσότερα.....»

Αγάπη είναι.......

 Σήμερα ξύπνησα με μια σκέψη στο μυαλό μου. Τι είναι αγάπη; Ορίζεται, και αν ναι πως;

Ένα παιδί, με το καθαρό και χωρίς κακιές μυαλό του, είναι πιο ασφαλές να ορίσει την Αγάπη, μέσα από την αθώα του ψυχούλα.

 

Παρακάτω θα βρείτε διάφορες απαντήσεις από παιδιά 4-8 χρονών στην ίδια ερώτηση για την Αγάπη....

Ρεβεκκα (8 χρονων)- " Οταν η γιαγια μου ποναει και δεν μπορει να σκυψει για να βαψει τα νυχια των ποδιων της, ο παππους μου της τα βαφει παρ'ολο που τον πονανε κι εκεινον τα χερια του. Αυτο ειναι αγαπη"

Βασιλης(4 χρονων)- " Οταν καποιος σε αγαπαει ο τροπος που λεει το ονομα σου ακουγεται διαφορετικος. Ξερεις οτι το ονομα σου ειναι ασφαλες στο στομα του"

Καρλος (5χρονων)-" Οταν το κοριτσι φοραει το αρωμα του κι το αγορι φοραει το aftershave του και βγαινουν βολτα και μυριζονται."

Χρυση(6 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν βγαινεις εξω να φας και δινεις σε καποιον τις πιο πολλες απο τις πατατες τηγανιτες σου, χωρις να τον κανεις να σου δωσει για ανταλλαγμα τις δικες του."

Κατερινα (4 χρονων)- "Αγαπη ειναι αυτο που σε κανει να χαμογελασεις οταν νιωθεις κουρασμενος."

Ντανυ (7 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν η μαμα μου φτιαχνει καφε για τον μπαμπα μου και τον δοκιμαζει πριν του τον δωσει για να βεβαιωθει οτι ειναι καλος.

Αιμιλια(8 χρονων)-" Αγαπη ειναι οταν συνεχεια φιλιεσαι. Μετα οταν κουραστεις να φιλιεσαι, ακομα θες να ειστε μαζι και ολο μιλας πιο πολυ."

Μαρκος(6 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν η μαμα βλεπει τον μπαμπα στην τουαλετα και δεν το βρισκει αηδιαστικο"

Καρεν (8 χρονων)-" Οταν αγαπας καπιον τα βλεφαρα σου πανε πανω κατω και μικρα αστερακια βγαινουν απο παντου."

Ελενα (5 χρονων)-" Αγαπη ειναι οταν η μαμα δινει στο μπαμπα το καλυτερο κομματι κοτοπουλο"

Μπομπυ (7 χρονων)-" Αγαπη ειναι αυτο που υπαρχει μαζι σου στο δωματιο την ημερα των χριστουγεννων οταν σταματησεις να ανοιγεις τα δωρα και προσεκτικα ακουσεις..."

οι απαντήσεις των παιδιών είναι από μια ανάρτηση του blog childit.

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η εποχή ζητάει....Γλυκό Σταφύλι :)

Καλημέρα φίλοι μου από την μουντή και συννεφιασμένη Θεσσαλονίκη!

Η εποχή λοιπόν ζητάει γλυκό του κουταλιού σταφύλι και εγώ το έφτιαξα και σας δίνω την συνταγή που είναι αρκετά εύκολη και η πιο γρήγορη από όσες έχω δει. Εγώ που δεν είμαι λάτρης των γλυκών του κουταλιού, το σταφύλι είναι το μοναδικό που μπορώ να φάω με ευχαρίστηση, ειδικά πάνω σε δροσερό γιαουρτάκι, είναι το τέλειο επιδόρπιο.

Τα υλικά μας

Για ένα κιλό σταφύλια θέλουμε:

Μισό πακέτο ζάχαρη
Μισό ποτήρι νερό
1 κλαράκι αρμπαρόριζα ή αν δεν έχετε 1 βανίλια
Τον χυμό μισού λεμονιού

Η διαδικασία απλή ακόμα και για αρχάριους.

Πλένουμε τα σταφυλάκια πολύ καλά και φυσικά  πετάμε όσα είναι ζουληγμένα και χαλασμένα. Το σταφύλι σας να είναι φρέσκο και τραγανό χωρίς κουκούτσια. Το βάζουμε στην κατσαρόλα και ρίχνουμε την ζάχαρη και το νεράκι μας και το σιγοβράζουμε (εγώ το έχω στο 2). Δεν το ανακατεύουμε καθόλου παρά μόνο κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα μας κάθε τόσο.

 Βλέπετε τον αφρό που σχηματίζετε ανάμεσα στα σταφύλια στην παραπάνω εικόνα; Ε πρέπει λοιπόν συνέχεια με μια τρυπητή κουτάλα να τον βγάζετε. Συνέχεια όμως. Αυτό είναι το πιο δύσκολο της υπόθεσης γιατί πρέπει μέχρι να δέσει το γλυκάκι μας να είμαστε κάθε 5-10 λεπτάκια πάνω απ την κατσαρόλα. Ο αφρός ζαχαρώνει το γλυκάκι μας οπότε... ξου αφρέ, χεχε. Ανάλογα με το πόσο σταφύλι κάνουμε, είναι και ο χρόνος βρασμού. Εγώ έκανα 3 κιλά και μου πήρε περίπου 3 ώρες μέχρι να δέσει.

Καταλαβαίνουμε πως το γλυκό μας έχει δέσει με τον παρακάτω πανεύκολο τρόπο. Βάζουμε ένα κουταλάκι από το ζουμάκι μας σε ένα πιάτο και περνάμε το δάχτυλο μας ανάμεσα. Αν δεν ενωθεί το ζουμάκι μας έεε έχει δέσει το γλυκάκι μας. 

Λίγο πριν δέσει ρίχνουμε την αρμπαρόριζα ή την βανίλια μας και το λεμόνι και ανακατεύουμε.

Όταν είναι έτοιμο, το βγάζουμε απ το μάτι και το βάζουμε όπως είναι ζεστό στα καθαρά βάζα μας και τα γυρνάμε ανάποδα μια 24 ώρες.

Στο επόμενο post  θα σας πω τον τρόπο να αποστειρώσετε τα βάζα σας ώστε να διατηρηθούν οι σάλτσες και τα γλυκά σας για πολλούς μήνες.

Καλή συνέχεια στην μέρα σας....Φιλιααααααααααα

Διαβάστε περισσότερα.....»

Ψωμάκι πανεύκολο και νόστιμο

Υπάρχει πιο όμορφο πράγμα να είναι Κυριακή, να έχει έξω κρύο και να μην χρειάζεται να βγείτε για δουλείες και υποχρεώσεις αλλά να χουχουλιάζετε με ζεστή σοκολάτα και να απολαμβάνετε το σπιτάκι σας με κυριακάτικο φαγητό και καλή παρεούλα.

Για να γίνει λοιπόν ακόμα πιο υπέροχη η Κυριακή σας, αφιερώστε 10 λεπτάκια για να φτιάξετε ένα ψωμάκι που θα κάνει όοολο το σπίτι να μοσχομυρίσει και να ανοίξει την όρεξη σας.

Το μόνο που  χρειάζεστε είναι :

1 πακέτο φαρίνα
1 κουτάκι μπύρα 330 ml
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1 κουτάλι σούπας λάδι
 2 κουτάκια σουσάμι προαιρετικά

Η προετοιμασία πανεύκολη!!! απλά βηματάκια χωρίς να περιμένεις πολύ...

απλά ρίχνεις σε ένα μπολ την φαρίνα, κάνεις στην μέση μια τρύπα και ρίχνεις το αλάτι και το λάδι και σιγά σιγά την μπύρα και ανακατεύετε κυκλικά. Ζυμώνετε για δέκα λεπτάκια και έπειτα αφήνετε την ζύμη στο ψυγείο για μισή ωρίτσα. Προθερμαίνετε πολύ καλά τον φούρνο, κάνετε το ψωμάκι ένα στρογγυλό καρβελάκι,  ρίχνετε το σουσαμάκι και το πατάτε λίγο να κάτσει πάνω του και το βάζετε σε ένα λαδωμένο ταψάκι ή επάνω σε λαδόκολλα αν έχετε. Ψήνετε για μια ώρα στους 180 βαθμούς στον αέρα.

Ένα πολύ καλό tip για να μην σας σκάσει από κάτω είναι να το χαράζεται με ένα μαχαιράκι από πάνω, σαν ένα σταυρό.
 Επίσης όταν το βγάλετε από τον φούρνο καλό είναι να το ραντίσετε με λίγο νεράκι και να το σκεπάζετε με μια πετσέτα για κανένα 20 λεπτό ώστε να μην ξεραθεί η κόρα. 

Αγοράστε λοιπόν τα υλικά, και την Κυριακή με τον πρωινό σας καφεδάκι αφιερώστε 10 λεπτά και μετά το αποτέλεσμα θα σας καταπλήξει.

ΦΡΕΣΚΟ, ΖΕΣΤΟ, ΖΥΜΩΤΟ απ τα χεράκια σας ψωμάκι.

Α, και αν στην τελική δεν σας αρέσει πολύ, το μόνο που θα χάσετε είναι το πολύ 2 ευρώ.

Εμάς πάντως μας ενθουσίασε το αποτέλεσμα!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Γυναίκες Σούπερ - ήρωες;;;

Όλο τον τελευταίο καιρό συζητάω με φίλες μου πίνοντας καφεδάκι ή και με γνωστές σε ιντερνετικές κουβεντούλες και όλες έχουν από ένα παράπονο για τους άντρες! Σκέφτομαι...Σκέφτομαι....τι να φταίει άραγε;

Από μικρή ηλικία οι άντρες έρχονται σε επαφή με την γυναικεία φιλοσοφία. Κάθε μάνα και κυρίως Ελληνίδα μάνα προσπαθεί να ευνουχίσει τον γιο της, να τον κάνει να λειτουργεί με τον δικό της τρόπο ασυναίσθητα και έπειτα να έχει τις ίδιες απαιτήσεις από τις συντρόφους τους.

Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι πως οι άντρες στην σημερινή κοινωνία είναι λίγο βολεμένοι. Μιλάω βέβαια για την γενιά μου, εε και λίγο πιο πριν. Τους μάθαμε να τα έχουν όλα έτοιμα. Γιατί να προσπαθήσω να βρω δουλεία, αφού οι γονείς με σπουδάζουν και με ταΐζουν. Γιατί να προσπαθήσω να κάνω φίλους, αφού ένα τρέντυ ντύσιμο και ένα μουράτο αυτοκίνητο αρκούν για να θέλουν να με κάνουν παρέα. Γιατί να προσπαθήσω να την πέσω στην γκόμενα στο μπαρ; Αφού έχω όποια θέλω ανά πάσα στιγμή (φυσικά εδώ έχουν φταίξει καθαρά και μόνο οι γυναίκες, τους μάθαμε να τα έχουν όλα στο πιατάκι τους).

και πόσα άλλα γιατί, γιατί, γιατί!!!!

Ναι οκ, από κούνια σας έχουμε καλομάθει εμείς οι γυναίκες τις ζωής σας αλλά μην το παρακάνετε ρε γ***το, αφού το μόνο που κάνετε όλοι (ναι ναι πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις το ξέρω, μην βαράτε) είναι να έχετε απαιτήσεις και από ευθύνες;;;; Ελάχιστες!

Τι έχουμε μάθει από μικροί εδώ στην Ελλαδίτσα μας με τις φοβερές νοοτροπίες;

Κοίτα να πάρεις γυναίκα να σε φροντίζει, να είναι νοικοκυρά και οικονόμα. Εσύ δεν πα να είσαι ότι θέλεις, αυτή να είναι έτσι. Σαν την μάνα σου.

Και τι είναι ρωτώ η γυναίκα; Σούπερ - ήρωας;

Πλέον οι γυναίκες σπουδάζουν, δουλεύουν από μικρές, έχουν όνειρα, φιλοδοξίες και θέλουν να κάνουν καριέρα, ίσως και περισσότερο από τους άντρες πια. . Παλεύουν με εργοδότες - θηρία ενώ σκέφτονται μήπως θέλει να με ρίξει στο κρεβάτι, μήπως θέλει να με απολύσει μόλις παντρευτώ για να μην έχω απαιτήσεις.Παλεύει να βρει μια οκτάωρη εργασία γιατί μόνο στους άντρες μας δίνουν δουλεία για 8 ώρες. Κι όμως ρε φίλε εργοδότη, δεν είναι πια όπως παλιά τα πράγματα, δεν δουλεύουμε από χόμπι αλλά για να ζήσουμε αξιοπρεπώς και εμείς οι γυναίκες. Οι άντρες μας δεν είναι πια η κολόνα του σπιτιού όπως παλιά. Τώρα πλέον ένα σπίτι θέλει 2 οικονομικές κολώνες και είμαστε πρόθυμες να το βοηθήσουμε.

Αλλά ρε παιδιά μην έχετε τόσες απαιτήσεις! Σκεφτείτε. Δουλεύουμε, άλλες πολλές άλλες λίγες ώρες αλλά δουλεύουμε.Στο σπίτι έχουμε καθημερινά να μαγειρέψουμε, να συ μαζέψουμε, να στρώσουμε κρεβάτια, να μαζέψουμε αυτά που αφήνετε από δω και από κει, να περιποιηθούμε όσους έρχονται, να καθαρίσουμε μπάνιο, κουζίνα, κτλ κτλ. Όλα αυτά κάθε μέρα!

Σας κάνουμε παιδιά, τα έχουμε μέσα μας 9 μήνες και ναι ναι είναι πανέμορφο αλλά όχι όμως και τόσο εύκολο όσο νομίζετε. Επίσης κάθε μήνα για 5 μέρες υποφέρουμε για να μπορέσουμε να κάνουμε τα παιδιά που λέγαμε. Και όταν γεννηθούν; Ξενύχτι και  φροντίδα των παιδιών! Εμείς τα κάνουμε όλα κακά τα ψέμματα!

Στο σπίτι πρέπει να προσπαθούμε να είναι όλα τέλεια και καθαρά. Αλλά εμείς βοηθάμε μόνο όταν έχουμε όρεξη, και δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε. Ενώ για εμάς τις γυναίκες δεν είναι έτσι, ΠΡΕΠΕΙ να τα κάνουμε είτε είμαστε με 40 πυρετό.

Επιπλέον πρέπει να είμαστε πάντα στην τρίχα. Όταν ΕΣΕΙΣ βαριέστε να ξυρίστητε, λέμε τι ωραίος που είσαι και έτσι, όταν κάνετε κοιλίτσα, λέμε αχ αυτές οι μπύρες, αλλά πάλι σας βλέπουμε όπως πριν. Ενώ ΕΜΕΙΣ;;;; Αν έχουμε τρίχες σας απωθούμε, αν δεν κάνουμε το μαλλί μια μέρα λέτε αχμ σήμερα είσαι απεριποίητη. Αν βάλουμε κιλά, πρέπει να τα χάσουμε για εσάς μπας και δεν ξενερώσετε!

Οκ βρε παιδιά, ΕΜΕΙΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ να τα κάνουμε όλα τα παραπάνω που έγραψα! Δουλεύουμε για να βοηθήσουμε και να νιώθουμε ανεξάρτητες, καθαρίζουμε γιατί έτσι μας αρέσει το σπίτι μας, κάνουμε και μεγαλώνουμε παιδιά γιατί είναι ότι πολυτιμότερο θα έχουμε κάνει και ζήσει. Αλλά μην είστε μόνο απαιτήσεις! Σκεφτείτε εσείς τι κάνετε μια Κυριακή. Ξυπνάτε και όλη την ημέρα αράζετε. Μια γυναίκα πάντα μα πάντα έχει κάτι να κάνει, μια δουλειά που δεν τελείωσε ή μόλις άρχισε! Δεν τελειώνουν ποτέ για εμάς. ΠΟΤΕ!!!!! και να ήμαστε αραχτές στο πίσω μέρος του μυαλού μας είναι τι έχω να κάνω μετά.

Όποιοι το διαβάσετε αυτό, αναλογιστείτε πως παλιά οι άντρες σήκωναν το φορτίο να φέρουν λεφτά στην οικογένεια να ζήσει, τώρα και αυτό το μοιράστηκαν με τις γυναίκες. Δουλεύουν και περιμένουν απ την γυναίκα τους να κρατήσει τα πάντα. Ακόμα και την οικονομία του σπιτιού πρέπει να την αναλάβει η γυναίκα, γιατί από μικροί μάθανε να μην έχουν ευθύνες. Έλεγαν, πρέπει η γυναίκα σου να τις πηγαίνεις 10 και να τα κάνει 100. Τόσο καλή να είναι στην οικονομία. Ε ρε παιδιά, κάντε και εσείς κάτι εκτός από το να κοιτάζετε να γυρίσετε απ την δουλειά, να δείτε μπάλα, να κάνετε το εκάστοτε χόμπι σας κτλ. κτλ.

Είμαστε και εμείς άνθρωποι και όχι Σούπερ - ήρωες!!!!!!

Αυτό το κείμενο έχει συζητηθεί από μένα και άλλες 8 γυναίκες και η κάθε μια είχε να προσθέσει και κάτι. Ξέρω είναι λίγο επιθετικό, αλλά καμιά φορά εμείς οι Σούπερ - γυναίκες θέλουμε να ακουστούμε παντού, οπότε υπερβάλουμε και λίγο φωνάζουμε, όπως ΤΩΡΑ. 


Φιλούρες.......

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η μαγεία των λουλουδιών

Πάντα λάτρευα τα λουλούδια, να τα φυτεύω, να βλέπω τον ρυθμό ανάπτυξής τους, να τα χαϊδεύω για να μεγαλώσουν, να τα μυρίζω ....πάντα  θαύμαζα τους όμορφους και φροντισμένους κήπους της γειτονιάς.

Στις καλοκαιρινές μου διακοπές ανακάλυψα πως μ' αρέσει πολύ και να τα φωτογραφίζω. Πραγματικά νομίζω πως είναι το νέο μου χόμπι, αφού γεμίζει η ψυχή μου σαν ο φακός κλέβει λίγη από την ομορφιά τους και τα πανέμορφα χρώματα τους.

Πάρτε να δείτε ένα δείγμα από τις φωτογραφίες που τράβηξα και σας υπόσχομαι πως θα γίνω καλύτερη και θα αναπτύξω την τεχνική μου στο μέλλον.

Σας αφιερώνω και ένα αγαπημένο ποίημα του Καβάφη για τα λουλούδια....

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν
        Κι’ απ’ όλα τα λουλούδια του κάμπου φαίνεται
        η νεότης πιο ωραία. Aλλά μαραίνεται
        γρήγορα, και σαν πάει δεν ξαναγένεται·
η πασχαλι[αίς] με της δροσιάς τα δάκρυα την ραντίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
        Aλλά τα ίδια μάτια δεν τα κυττάζουνε.
        Και άλλα χέρια σ’ άλλα στήθεια τα βάζουνε.
        Έρχοντ’ οι ίδιοι μήνες, πλην ξένοι μοιάζουνε·
τα πρόσωπα αλλάξαν και δεν τ’ αναγνωρίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν,το καλοκαίρι ανθίζουν.
        Aλλά με την χαρά μας πάντα δεν μένουνε.
        Aυτά οπού ευφραίνουν, αυτά πικραίνουνε·
        κ’ επάνω εις τους τάφους, που κλαίμε, βγαίνουνε,
καθώς τους γελαστούς μας τους κάμπους χρωματίζουν.

Πάλ’ ήλθε καλοκαίρι κ’ οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
        Aλλ’ απ’ το παραθύρι δύσκολα φθάνεται.
        Και το υαλί μικραίνει-μικραίνει, χάνεται.
        Το πονεμένο μάτι θολώνει, πιάνεται.
Βαρυά τα κουρασμένα πόδια, δεν μας στηρίζουν.

Για μας δεν είναι φέτος που οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
        Λησμονημένου Aυγούστου κρίνοι μάς στέφουνε,
        τ’ αλλοτεινά μας χρόνια γοργά επιστρέφουνε,
        σκιαίς αγαπημέναις γλυκά μάς γνέφουνε
και την φτωχή μας την καρδιά γλυκά αποκοιμίζουν.

Να προσέχετε τον εαυτό σας....Καλό Βράδυ!!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Καλό Φθινόπορο να έχουμε....

Πάει και το καλοκαιράκι, πέρασε και μας άφησε πολλές εικόνες, μυρωδιές και αναμνήσεις....

Ετοιμάζω ένα αφιέρωμα για την Λευκάδα που πήγαμε τον Αύγουστο και περάσαμε πολύ όμορφα, αλλά όλο το αναβάλλω, ίσως γιατί νιώθω να πνίγομαι στις πολλές σκέψεις και έχασα λίγο τον εαυτό μου.

Θα περάσει όμως....ως τότε σας αφιερώνω ένα τραγουδάκι - κραυγή!

http://www.youtube.com/watch?v=FLh09U7Oo-A





Να περνάτε καλά........


''Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν ανταμώνω
θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω.''

Διαβάστε περισσότερα.....»

Τειαααα χαρά σε όλους!!!

Εύχομαι όλοι να είστε καλά και να περνάτε ακόμα πιο τέλεια τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού μας. Για εμάς είναι ο μήνας της άδειας και των διακοπών. Προσωπικά μετράω τις μέρες σαν φαντάρος πια, Τρεις και σήμερα λοιπόν και η υπομονή αρχίζει να εξαντλείται. χα χα!

Η διατροφή που κάνω καλά κρατεί, χτες  μετά το καθιερωμένο εβδομαδιαίο ζύγισμα, είδα πως στις 5 εβδομάδες έχω χάσει 5 κιλά και 800 γραμμάρια. Οοοο ναι ....πάμε πολύ πολύ καλά. 

Στο επόμενο post, θα προσπαθήσω να αναρτήσω την συνταγή για το υπέροχο φαγητό που έφτιαξα χτες το βράδυ και ανυπομονώ να έρθει το μεσημέρι να το τσακίσουμε. Κοτόπουλο κοκκινιστό με χυλοπίτες. γιάμι γιάμι σας λέω...και άκρως διαιτητική η συνταγή.

Ο χρόνος τρέχει και δυστυχώς με προσπερνάει...φεύγω για δουλεία!

Σας φιλώ και σας δίνω για φωτογραφία από το Κυριακάτικο μας μπανάκι έτσι για να σας δροσίσω λιγάκι.

Διαβάστε περισσότερα.....»

Καλό μήνα σε όλους …Η πρώτη Κυριακή του Αυγούστου έρχεται με ψαράκι στο φούρνο

Σήμερα, Κυριακή και πρώτη μέρα του Αυγούστου, αποφασίσαμε να μείνουμε στο σπίτι να ξεκουραστούμε. Να χαλαρώσουμε λίγο από τις υποχρεώσεις και φυσικά να χαρούμε το σπιτάκι μας. Ευτυχώς η ζέστη είναι αρκετά υποφερτή στην καρδιά της Θεσσαλονίκης και νιώθεις που και που ένα δροσερό αεράκι στο σώμα σου.

Τα νέα μου από την διατροφή που ακολουθώ είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Προχτές είχα το καθιερωμένο ζύγισμα και έδειξε η ζυγαριά ότι ακόμα 1 κιλάκι έχει φύγει. Πάλι καλά αν σκεφτεί κανείς ότι την τελευταία βδομάδα είχα λοξοδρομήσει αρκετά. Ένας μήνας πέρασε από τότε που ξεκίνησα με μια καταπληκτική διατροφολόγο που είναι πάνω από όλα άνθρωπος και μια υπέροχη νέα μανούλα, και το αποτέλεσμα είναι 4,600 κιλά έχουν φύγει από πάνω μου. Ο δρόμος μακρύς αλλά δεν μας πτοεί τίποτα πια.

Σήμερα το μενού είχε ψαράκι. Λόγω του ότι ο χρόνος τις προηγούμενες μέρες ήταν περιορισμένος για να βγω να αγοράσω φρέσκο ψάρι, κατέληξα χτες να ψάχνω στη κατάψυξη του super market τι να αγοράσω. Μάλλον ήθελα να πειραματιστώ και κατέληξα να πάρω Γλαυκός σε φέτες. Επιστρέφοντας στο σπίτι, άνοιξα φυσικά το internet να ψάξω για το ψάρι που αγόρασα και να βρω καμία συνταγή γιατί αυτή που είχε επάνω στην συσκευασία δεν με ικανοποιούσε. Τελικά είδα πως ο Γλαύκος είναι ένα είδος γαλάζιου καρχαρία. Ναι καλά ακούσατε Τα αποτελέσματα για συνταγές όμως ήταν απογοητευτικά. Κυρίως ήταν για να γίνει τηγανητός, όπως ο μπακαλιάρος, αλλά εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να φάω τηγανητό. Έτσι αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω με αυτά που ξέρω και που είχα στην κουζίνα μου.

Ορίστε το αποτέλεσμα λοιπόν:

 Αφού τον κατέψυξα (χρησιμοποίησα 3 μέτρια κομμάτια) σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας, τον έπλυνα καλά, τον σκούπισα του πρόσθεσα λίγο αλάτι και πιπέρι και τον έβαλα στην άκρη για να κόψω τα υπόλοιπα υλικά μου.

Έκοψα 2 ντομάτες, 1 πατάτα μεγάλη, 4 πιπεριές πράσινες, 1 μεγάλο κρεμμύδι και 3 σκελίδες σκόρδο σε φέτες και τα αλατοπιπέρωσα. Επίσης πρόσθεσα και λίγη ριγανούλα που μ αρέσει πολύ.

Έπειτα πήρα ένα μικρό ταψάκι και άρχισα να τα βάζω σε στρώσεις. Δηλαδή έβαλα τις μισές φέτες ντομάτα κάτω, μετά τις μισές πατάτες το μισό κρεμμύδι , τις πιπεριές και το σκόρδο και έπειτα έβαλα το ψαράκι μου. Από πάνω έβαλα πάλι τις άλλες μισές φέτες πατάτα, ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο και πιπεριές. Πρόσθεσα λίγο ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο και μαϊντανό, λαδάκι από πάνω τους και ελάχιστο νερό στον πάτο να μην κολλήσει.

Εδώ είναι πριν το ψήσιμο:

Από πάνω έβαλα αλουμινόχαρτο και το έψησα έτσι για 40 λεπτά, μετά το έβγαλα και το άφησα άλλο ένα τέταρτο να ξεροψηθεί, όλα αυτά στους 220 βαθμούς πάνω κάτω στο φούρνο.
Φαντάζομαι πως αν έχετε γάστρα θα γινόταν απλά υπέροχο εκεί μέσα. Εγώ δυστυχώς δεν έχω ακόμα οπότε αρκέστηκα στο αλουμινόχαρτο για να μην αρπάξει γρήγορα.

το συνοδέψαμε με μια ωραιότατη και πλούσια χωριάτικη σαλάτα και φυσικά ουζάκι στο μπαλκόνι μας. Η θάλασσα μας έλειπε...αχχχχ! Νοστιμότατο!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Οι φακές....έβαλαν τα καλοκαιρινά τους!

Από μικρή είχα μια απέχθεια στις σούπες...από την κοτόσουπα έτρωγα μόνο την κοτούλα και απ την ψαρόσουπα μόνο το ψαράκι. Για όσπρια δεν το συζητώ. Δεν έτρωγα τίποτα. Δεν μου αρέσει το κουτάλι και πολύ, πως να το κάνουμε. Τώρα που μεγάλωσα (χι χι) και άρχισα να μαγειρεύω μόνη μου, μπορώ να πω πως έγινα πιο δεκτική σε όλα. Ακόμα και στις σούπες. Άρχισα να πειραματίζομαι και ναι...άρχισαν να μ αρέσουν τα όσπρια και οι σούπες, όπως όμως εγώ τα μαγειρεύω και με την προϋπόθεση πως είναι χειμώνας, έχει κρύο και σε τραβάει λίγο αυτός το ζεστό πιατάκι. 

Εν όψη της διατροφής που ακολουθώ που σας ανέφερα σε προηγούμενο post, πρέπει ακόμα και το καλοκαίρι με τον καύσωνα να έχω όσπρια στην διατροφή μου μια φορά την βδομάδα. Έτσι αποφάσισα πως πρέπει να ψάξω και να βρω συνταγές για όσπρια που δεν περιέχουν ζουμιά και μπορούν να φαγωθούν κρύα. Και να λοιπόν μετά από έρευνα στο internet και με λίγη δική μου φαντασία, οι φακές έβαλαν και αυτές τα καλοκαιρινά τους και είναι έτοιμες για αποδράσεις στην θάλασσα!!! χα χα...

Ιδού το αποτέλεσμα!! Γευστικότατες φακές που θυμίζουν σαλάτα καλοκαιρινή και οι γεύσεις της ταιριάζουν απόλυτα με την ψυχολογία μας για ουζάκι και μπυρίτσα στο μπαλκόνι μας το βραδάκι.

Ο τρόπος παρασκευής είναι πανεύκολος. Βράζουμε την φακή μας σε νεράκι μαζί με λίγες σκελίδες σκόρδο και μερικά δαφνόφυλλα για 20 - 30 λεπτά. Πρέπει να  μείνει σπυρωτή. Έπειτα την στραγγίζουμε στο στραγγιστήρι που βάζουμε τα ζυμαρικά μας. Την τοποθετούμε σε ένα μπολ και εκεί προσθέτουμε μπόλικο μαϊντανό, ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και ντοματούλα, πιπεριές Φλωρίνης σε μικρά κομματάκια, ρίγανη, αλάτι και πιπέρι. Φυσικά  βάζουμε και λαδάκι και λίγο ξύδι της επιλογής μας και το βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει.

Δοκιμάστε το....ίσως τα παιδιά σας δοκιμάσουν επιτέλους φακή....ή ίσως και εσείς την δείτε με άλλο μάτι. ;)

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η διατροφή μας απο δώ και πέρα....

άλλαξε!

Όταν σκεφτόμουν να δημιουργήσω ένα blog, σκεφτόμουν τι θα μπορώ να γράφω καθημερινά. Από τα πρώτα πράγματα που ήθελα να μοιραστώ με όλους εσάς, ήταν οι ...μαγειρικές μου ικανότητες, χεχε. Όχι να το παινευτώ, αλλά για την ηλικία μου και τα χρόνια μου, τα πάω αρκετά καλά.

Αλλά, λίγες μέρες αφού ξεκίνησα αυτό εδώ το blog, αποφάσισα επιτέλους να αλλάξω την ζωή μου στον τομέα της διατροφής και της φυσικής μου κατάστασης. Πήγα σε διαιτολόγο, άρχισα ένα πλήρες και πολύ ισορροπημένο πρόγραμμα και όλα ευτυχώς βαίνουν καλώς. Μέχρι τώρα έχω χάσει 3,200 σε 3 εβδομάδες.

Αν πεινάω, όχι δεν θα το έλεγα, όλη μέρα τρώω, 5 γεύματα την ημέρα, αλλά τέρμα πια στα τσιμπολογήματα και στα πολύ παχυντικά φαγητά. Από δω και πέρα θα σας γράφω συχνά συνταγές οι οποίες μπορούν να προσαρμοστούν άνετα σε μια δίαιτα.  Ναι δεν φοβάμαι την λέξη δίαιτα όπως πολλοί . Αυτή τη στιγμή είναι δίαιτα, αλλά με τον καιρό θα γίνει τρόπος ζωής και θα αλλάξουν οι διατροφικές μου συνήθειες. Εκεί στοχεύω πρώτα και μετά στα κιλά που θέλω να χάσω.

Τέλος, άρχισα επιτέλους να πίνω νερό....πολύυυυυυυ νερόοοοοοοοοοοοο!!!

Αυτά τα νέα μου! Σας γλυκό - φιλώ......

Διαβάστε περισσότερα.....»

Χαμένη .....εδώ και κεί....

Ο τίτλος τα λέει όλα. Χάθηκα, όχι μόνο από το ίντερνετ αλλά και από πολλούς φίλους και γνωστούς.

Οι λόγοι κάποιοι χαρούμενοι, κάποιοι δυσάρεστοι, βλέπετε όλα μέσα στην ζωή είναι και αναμιγνύονται....Μια μέρα πηγαίνεις σε έναν γάμο, χορεύεις, ξεφαντώνεις, δίνεις όλο σου το είναι και μετά από λίγες μέρες περνάς την μισή σου μέρα σε ένα νοσοκομείο. Όχι ...όχι, μην τρομάζετε, δεν έπαθε κανείς τίποτα, μια προγραμματισμένη επέμβαση συγγενικού προσώπου που όμως σε κάνει να βλέπεις την ζωή με άλλο μάτι.

Γιατί το λέω αυτό; Γιατί πολύ απλά αν τριγυρνάς όλη την ημέρα σε ένα νοσοκομείο και βλέπεις τα χίλια δυο. Τροχαία, καρκίνους....μιλάς με αυτούς τους ανθρώπους, προσπαθείς να απαλύνεις τον πόνο τους, ακόμα και αν είναι άγνωστοι σου, αλλά στην τελική αυτοί είναι που απαλύνουν την δική σου ψυχούλα. Αφού φύγεις βλέπεις την ζωή αλλιώς. Λες γιατί κάθομαι και αγχώνομαι για μα....κιες;;; Την βλέπεις αλλιώς και κοιμάσαι ευτυχισμένος το βράδυ για τα διδάγματα που πήρες. Αφού περάσουν οι μέρες και τελειώσουν όλα, γυρνάς στο σπίτι σου και στην καθημερινότητα σου, ξανακυλάς στο άγχος, στα νεύρα, στους καυγάδες, στην μιζέρια. Και όλα αυτά για μέχρι να ξαναβρείς κάτι που να σε ταρακουνήσει πάλι.

Τι να πει κανείς...μάλλον δεν ήμαστε και πολύ καλά εμείς οι άνθρωποι.....αλλά That 's life.....μάλλον όχι....that ' s people!!!

Να μου προσέχετε τον εαυτό σας.....Σας φιλώ!!! σμουάτσσσσσσσ!!!

Διαβάστε περισσότερα.....»