Χρόνια Πολλά από την εορτάζουσα Θεσσαλονίκη!

Καλημέρα φίλοι μου....

Σήμερα, 26 Οκτωβρίου, η πόλη μας και συμπρωτεύουσα της χώρας μας, φοράει  τα καλά της, μιας και γιορτάζει τον πολιούχο της Άγιο Δημήτριο και την απελευθέρωσή της το 1912.

Θέλετε να ξαναθυμηθούμε τα γεγονότα; Πάμε λοιπόν να παρουσιάσουμε συνοπτικά την ιστορία της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

315 π.Χ.: Ιδρύεται η Θεσσαλονίκη.

 

Ο Κάσσανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας ιδρύει τη Θεσσαλονίκη στην περιοχή της αρχαίας ελληνικής κωμόπολης Θέρμη, με το όνομα της συζύγου του, ετεροθαλούς αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

148 π.Χ.-313 μ.Χ.: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.

168 π.Χ.: Γίνεται πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (Provincia Macedonia). Μια «ελεύθερη πόλη» κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, συνδέεται με την ανατολή και τη δύση μέσω της Εγνατίας οδού.

49 μ.Χ. και 52 μ.Χ.: την επισκέπτεται ο Απόστολος Παύλος και ιδρύει τη δεύτερη χριστιανική εκκλησία στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

280-284 μ.Χ: Γέννηση Αγίου Δημήτριου

306 μ.Χ.: Μαρτυρεί ο πολιούχος της Άγιος Δημήτριος στο διωγμό του Διοκλητιανού. Σπάνια άλλος άγιος συνδέθηκε τόσο στενά με τον τόπο καταγωγής του όσο ο Άγιος-Δημήτρης με την Θεσσαλονίκη. Χαρακτηρίστηκε φιλόπολις και σωζώπολις αφού η «θαυματουργική» του παρέμβαση έσωσε την πόλη από τους κατά καιρούς επιδρομείς. 

313-1430: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.

Στο πλαίσιο της βυζαντινής αυτοκρατορίας η Θεσσαλονίκη αποκτά τον ρόλο του δεύτερου πόλου μετά την Κωνσταντινούπολη. 

Ο ρόλος της αυτός της κληροδοτεί έναν βυζαντινό χαρακτήρα, που διατηρείται ως σήμερα, αφού είναι η πόλη με τα περισσότερα βυζαντινά μνημεία από οποιαδήποτε άλλη. Οι καλλιτεχνικές, πνευματικές και θρησκευτικές της επιρροές επιδρούν καταλυτικά στους βαλκανικούς λαούς.

390 μ.Χ.: Γίνεται το ορμητήριο του Μεγάλου Θεοδοσίου κατά των Γότθων.

Τέλη του 5ου αι., ακολουθούν οι ονομαζόμενοι «σκοτεινοί αιώνες» με συνεχείς επιδρομές Οστρογότθων, Γότθων, Αβάρων, Ούννων και Σλάβων. Η καλή οχύρωση της Θεσσαλονίκης και τα «θαύματα» του προστάτη της αγίου, προστατεύουν την πόλη, όμως η ενδοχώρα λεηλατείται και ερημώνεται.

Το 620 η πόλη συγκλονίζεται από σεισμό και τα αποτελέσματά του, δραματικά για τους κατοίκους, μετατρέπουν και τη μορφή της πόλης από μια παλαιοχριστιανική πόλη με μεγάλα οικοδομήματα σε πρωτοβυζαντινή με συρρίκνωση του πολεοδομικού της ιστού.

863 μ.Χ.: κέντρο ιεραποστολικής δραστηριότητας (Κύριλλος και Μεθόδιος).

904 μ.Χ.: οι Σαρακηνοί σε μόνο τρεις ημέρες καταλαμβάνουν την πόλη, λεηλατούν, σφάζουν και εξανδραποδίζουν τον ενεργό οικονομικά πληθυσμό. Σε ημέρες δοκιμασίας, όπως η επιδρομές των Σαρακηνών, Σλάβων, Αβάρων, Αράβων κ.α., οι Θεσσαλονικείς ήθελαν, τον Άγιο Δημήτριο, να αγωνίζεται μαζί τους και να νικά. Όταν η πόλη έπεσε στα χέρια των Σαρακηνών το 904 μ.Χ., ο 'Αγιος Δημήτριος φέρεται να είπε με πόνο ψυχής στον 'Αγιο Αχίλλειο «Εάλω μοι η πόλις»! 

11ος αι., η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει τις βουλγαρικές επιδρομές

1115 μ.Χ.: Πέφτει στα χέρια των Ενετών.

Το 1185 κυριεύεται και λεηλατείται από τους Νορμανδούς της Κάτω Ιταλίας.

1204 μ.Χ.: Μπαίνουν οι Σταυροφόροι.

1223 μ.Χ.: Η πόλη γίνεται και πάλι ελληνική.

1423 μ.Χ.: Και πάλι οι Ενετοί.

1430-1912: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

1430 μ.Χ.: καταλαμβάνεται από τους Τούρκους του Μουράτ Β’. Χιλιάδες Θεσσαλονικείς σφαγιάζονται ή οδηγούνται στα σκλαβοπάζαρα. Παρά την ένταση όμως του τούρκικου ζυγού η Θεσσαλονίκη καταφέρνει να διατηρήσει την ηθική και εθνική της δύναμη, που η πόλη είχε κληρονομήσει από τον ιστορικό της πολιτισμό.

1492: Μετά τους διωγμούς του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας στην Ισπανία χιλιάδες Εβραίοι καταφεύγουν στη Θεσσαλονίκη.

30 Σεπτεμβρίου 1912: Συμμαχία των Βαλκανικών κρατών, (Σερβία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα, και Βουλγαρία), και τελεσίγραφο τους στην Τουρκία (Διακοίνωση των Τεσσάρων Χριστιανικών Κρατών)

Στις 4 Οκτωβρίου 1912: η Οθωμανική Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας και της Σερβίας.

5 Οκτωβρίου 1912: η ελληνική κυβέρνηση κήρυξε εκείνη τον πόλεμο ως μέλος του Βαλκανικού Συνασπισμού.

9 Οκτωβρίου 1912: Κήρυξη Α' Βαλκανικού πολέμου.
 

26 Οκτωβρίου 1912: Την Θεσσαλονίκη απελευθερώνει ο ελληνικός Στρατός. 

Το βράδυ λοιπόν της 26 Οκτωβρίου, ημέρα της γιορτής του πολιούχου και προστάτη της πόλης Άγιου Δημητρίου απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον ελληνικό στρατό: μόλις είκοσι ημέρες μετά την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και λίγες ώρες προτού ο βουλγαρικός στρατός φτάσει με τη σειρά του στην - ήδη ελληνική – Θεσσαλονίκη... 

Ο Άγιος Δημήτριος έχει συνδέσει το όνομά του με την πόλη αυτή και τιμάται ως πολιούχος, καθ' όσον υπάρχουν μαρτυρίες από θαύματα του Αγίου, που κατά την περίοδο πολιορκίας της πόλης από αλλόφυλους.

Πολύς κόσμος έβλεπε τον Άγιο Δημήτριο στα τείχη της πόλης… Για την τελευταία και πιο μακρόχρονη (482 έτη) άλωση της το 1430 μ.Χ. από τους Τούρκους, ο Μυροβλύτης Άγιος «αποζημίωσε» την πόλη του αξιώνοντας να απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό ανήμερα της εορτής του, την 26η Οκτωβρίου 1912.

Λίγο πιο αναλυτικά από το blog Ι Love Thessaloniki 
 

''Η Θεσσαλονίκη που αλώθηκε από τους Οθωμανούς το 1430 μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού είχε την ευκαιρία για να απελευθερωθεί.Τον Οκτώβριου του 1912, μετά την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου με συμμάχους της Ελλάδας την Σερβία και την Βουλγαρία, εναντίον της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Ελληνικός στρατός εξορμώντας από τη Λάρισα Βόρεια, απελευθέρωσε την Ελασσόνα, την Κατερίνη, την Βέροια. Αρχηγός του Ελληνικού στρατού ο διάδοχος Κωνσταντίνος και Πρωθυπουργός ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι ήδη κατέλαβαν την Καβάλα και τις Σέρρες, θέλησε να προχωρήσει ο στρατός προς ανατολάς, προκειμένου να προλάβει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ενώ η βασιλική οικογένεια επιθυμούσε να προχωρήσει ο στρατός βόρεια, προς απελευθέρωση του Μοναστηριού για να προλάβει τους Σέρβους που κατέβαιναν νότια.
Ο Βενιζέλος, με την διπλή ιδιότητα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, ήρθε σε ρήξη με το παλάτι και επέμεινε στην άποψή του, στέλνοντας τηλεγράφημα στον αρχηγό του Στρατού Κωνσταντίνο να στραφεί ανατολικά προς Θεσσαλονίκη χωρίς να χάνει χρόνο.

Πραγματικά, ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Βέροιας, στις 20 Οκτωβρίου πολιορκεί την πόλη των Γιαννιτσών και κατορθώνει και διασπά το Τουρκικό μέτωπο και εισέρχεται στα Γιαννιτσά. Οι Τούρκοι, οπισθοχωρούν προς την Θεσσαλονίκη. Προκειμένου να καθυστερήσουν τον Ελληνικό στρατό, καταστρέφουν τις γέφυρες του Λουδία, του Αξιού και του Γαλλικού. Αγγελιοφόροι αναφέρουν ότι η ΙΙ Βουλγαρική μεραρχία βρίσκεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά.

Ο Αξιός τεράστιος και αδιάβατος. Τη νύχτα της 23ης προς 24η Οκτωβρίου οι Ελληνικές εμπροσθοφυλακές απελπίζονται καθ΄όσον η κατασκευή γέφυρας απαιτεί τουλάχιστον τρείς μέρες και υλικά δεν υπάρχουν. Η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει να χαθεί διαπαντός. Σε μια κίνηση απόγνωσης, στρατιώτες απευθύνονται στα γύρω χωριά, τα Μάλγαρα, τα Κύμινα, τη Χαλάστρα και τη Σίνδο. Η ανταπόκριση των κατοίκων είναι άμεση. Χιλιάδες άνθρωποι προσφέρουν ότι ξύλινο υπάρχει στο σπίτι τους και στο βιός τους, τις βάρκες τους, τα ξύλινα βαρέλια, τις πόρτες από τα σπίτια τους, ακόμα και τις κάσες. Δουλεύουν ασταμάτητα χιλιάδες κόσμου και στρατιωτών, άυπνοι και το πρωί της 24ης Οκτωβρίου η γέφυρα είναι έτοιμη.

Η διάβαση των ποταμών κρατάει μέχρι το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, και από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, οι προφυλακές της VII είναι ορατές πλέον από τους πανικόβλητους επιζήσαντες Τούρκους που βρισκόταν σε ακόμη αθλιότερη κατάσταση. Το απόγευμα της 26ης διάσπαρτες ομάδες της VII μπαίνουν στο Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό) και στα υψώματα του Ευόσμου. Αντίθετα, η Ελληνική χωροφυλακή προωθείται και εισέρχεται από τη Δυτική πύλη στη Θεσσαλονίκη. Η Βουλγαρική ΙΙ Μεραρχία βρίσκεται 4,5 χιλ. μακριά από το κέντρο της πόλης και στρατοπεδεύει τη νύχτα στην περιοχή του σημερινού Τιτάν.Εν τω μεταξύ ο διοικητής της Θεσσαλονίκης, Ταξίμ Πασάς, διαπραγματεύεται την παράδοση της πόλης στους Έλληνες, λέγοντας "από τους Έλληνες την πήραμε, στους Έλληνες θα την παραδώσουμε". Ο Κωνσταντίνος όμως απέρριψε δύο φορές τους όρους του Τούρκου αρχιστράτηγου Χασάν Ταξίν πασά με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να επίκειται η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον βουλγαρικό στρατό. Τότε ο Βενιζέλος διέταξε τον Κωνσταντίνο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη χωρίς καθυστέρηση, καθιστώντας τον μάλιστα προσωπικά υπεύθυνο για ενδεχόμενη απώλειά της.

Διαπραγματεύεται τους όρους παράδοσης και τελικά την νύχτα της 26ης προς 27η Οκτωβρίου υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης. Την επομένη, ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται πανηγυρικά στην πόλη.

Τελείται πανηγυρική δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Μηνά. Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες ανθρώπων από την υποδοχή του στρατού. Η πόλη ανοίγει τις πύλες της στους απελευθερωτές.

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης είναι η αρχή του οράματος της μεγάλης Ελλάδας, όραμα που κατέληξε στην μεγαλύτερη τραγωδία του Ελληνισμού, στην Μικρασιατική καταστροφή.''

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε φίλοι μου....

Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα και εύχομαι υγεία και καλά μυαλά σε όλους μας! 

Διαβάστε περισσότερα.....»

Τηγανιτό ρύζι στο Wok

Καλημέρα και καλή εβδομάδα φίλοι μου.....

Για μένα η εβδομάδα ξεκινάει με ρεπό απ την δουλειά και δουλειές στο σπιτάκι μας. Αλλά ο καιρός δεν συνωμοτεί μαζί μου και δυστυχώς θα βρέχει όλη μέρα.

Πίνοντας το πρωινό μου καφεδάκι σας φιλώ απ την μουχλιασμένη πόλη μας και σας δίνω ένα πεντανόστιμο κινέζικο ρυζάκι που το έφτιαξα στο ολοκαίνουργιο wok που μου έκαναν δώρο τα πολυαγαπημένα μου φιλαράκια (Χριστινάκι, Ολγάκι, Παρούλη σας ευχαριστώ και από δω και σας υπόσχομαι και ιντερνετικά ένα κινέζικο γεύμα). Πραγματικά είναι εκπληκτικό σκεύος και μπορείς να κάνεις πολλές και απίστευτες συνταγές.

Ας έρθουμε στο θέμα μας.

Τα υλικά μας είναι λαχανικά (πιπεριές, αρακάς, καροτάκια, μπαμπού, baby corns και ότι άλλο θέλετε) κομμένα σε πολύ μικρά κυβάκια και βρασμένα ελάχιστα. Κομματάκια κοτόπουλο επίσης πολύ μικρά είτε βρασμένο είτε ψητό. Εναλλακτικά μπορούμε να βάλουμε λίγο μπέικον ή μόνο τα λαχανικά μας.

Χρησιμοποιούμε ρύζι basmati, το πλένουμε καλά και το βράζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες του. Το στραγγίζουμε και το αφήνουμε στην άκρη.

Ζεσταίνουμε στο μάτι της κουζίνας το wok πολύ πολύ καλά να κάψει παντού και ενώ περιμένουμε χτυπάμε ένα αβγό σαν να είναι για ομελέτα.

Αφού κάψει το wok, προσθέτουμε 2 κουταλιές της σούπας σησαμέλαιο ή αν δεν υπάρχει μια κουταλιά μαργαρίνη. βάζουμε τα λαχανικά μας και το κοτόπουλο ή μπέικον, τα κάνουμε λίγες σβούρες μέσα στο σκεύος και έπειτα προσθέτουμε το ρυζακι μας και το αβγό και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι το αβγό να γίνει κίτρινα μικρά κομματάκια. Λίγο πιπεράκι και έτοιμο το τηγανητό μας ρυζάκι. 

το tip της συνταγής είναι το wok μας να είναι πολύ ζεστό από όλες της πλευρές του.

Ιδού το αποτέλεσμα.....Μιαμ μιαμ....

Διαβάστε περισσότερα.....»

Αγάπη είναι.......

 Σήμερα ξύπνησα με μια σκέψη στο μυαλό μου. Τι είναι αγάπη; Ορίζεται, και αν ναι πως;

Ένα παιδί, με το καθαρό και χωρίς κακιές μυαλό του, είναι πιο ασφαλές να ορίσει την Αγάπη, μέσα από την αθώα του ψυχούλα.

 

Παρακάτω θα βρείτε διάφορες απαντήσεις από παιδιά 4-8 χρονών στην ίδια ερώτηση για την Αγάπη....

Ρεβεκκα (8 χρονων)- " Οταν η γιαγια μου ποναει και δεν μπορει να σκυψει για να βαψει τα νυχια των ποδιων της, ο παππους μου της τα βαφει παρ'ολο που τον πονανε κι εκεινον τα χερια του. Αυτο ειναι αγαπη"

Βασιλης(4 χρονων)- " Οταν καποιος σε αγαπαει ο τροπος που λεει το ονομα σου ακουγεται διαφορετικος. Ξερεις οτι το ονομα σου ειναι ασφαλες στο στομα του"

Καρλος (5χρονων)-" Οταν το κοριτσι φοραει το αρωμα του κι το αγορι φοραει το aftershave του και βγαινουν βολτα και μυριζονται."

Χρυση(6 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν βγαινεις εξω να φας και δινεις σε καποιον τις πιο πολλες απο τις πατατες τηγανιτες σου, χωρις να τον κανεις να σου δωσει για ανταλλαγμα τις δικες του."

Κατερινα (4 χρονων)- "Αγαπη ειναι αυτο που σε κανει να χαμογελασεις οταν νιωθεις κουρασμενος."

Ντανυ (7 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν η μαμα μου φτιαχνει καφε για τον μπαμπα μου και τον δοκιμαζει πριν του τον δωσει για να βεβαιωθει οτι ειναι καλος.

Αιμιλια(8 χρονων)-" Αγαπη ειναι οταν συνεχεια φιλιεσαι. Μετα οταν κουραστεις να φιλιεσαι, ακομα θες να ειστε μαζι και ολο μιλας πιο πολυ."

Μαρκος(6 χρονων)-"Αγαπη ειναι οταν η μαμα βλεπει τον μπαμπα στην τουαλετα και δεν το βρισκει αηδιαστικο"

Καρεν (8 χρονων)-" Οταν αγαπας καπιον τα βλεφαρα σου πανε πανω κατω και μικρα αστερακια βγαινουν απο παντου."

Ελενα (5 χρονων)-" Αγαπη ειναι οταν η μαμα δινει στο μπαμπα το καλυτερο κομματι κοτοπουλο"

Μπομπυ (7 χρονων)-" Αγαπη ειναι αυτο που υπαρχει μαζι σου στο δωματιο την ημερα των χριστουγεννων οταν σταματησεις να ανοιγεις τα δωρα και προσεκτικα ακουσεις..."

οι απαντήσεις των παιδιών είναι από μια ανάρτηση του blog childit.

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η εποχή ζητάει....Γλυκό Σταφύλι :)

Καλημέρα φίλοι μου από την μουντή και συννεφιασμένη Θεσσαλονίκη!

Η εποχή λοιπόν ζητάει γλυκό του κουταλιού σταφύλι και εγώ το έφτιαξα και σας δίνω την συνταγή που είναι αρκετά εύκολη και η πιο γρήγορη από όσες έχω δει. Εγώ που δεν είμαι λάτρης των γλυκών του κουταλιού, το σταφύλι είναι το μοναδικό που μπορώ να φάω με ευχαρίστηση, ειδικά πάνω σε δροσερό γιαουρτάκι, είναι το τέλειο επιδόρπιο.

Τα υλικά μας

Για ένα κιλό σταφύλια θέλουμε:

Μισό πακέτο ζάχαρη
Μισό ποτήρι νερό
1 κλαράκι αρμπαρόριζα ή αν δεν έχετε 1 βανίλια
Τον χυμό μισού λεμονιού

Η διαδικασία απλή ακόμα και για αρχάριους.

Πλένουμε τα σταφυλάκια πολύ καλά και φυσικά  πετάμε όσα είναι ζουληγμένα και χαλασμένα. Το σταφύλι σας να είναι φρέσκο και τραγανό χωρίς κουκούτσια. Το βάζουμε στην κατσαρόλα και ρίχνουμε την ζάχαρη και το νεράκι μας και το σιγοβράζουμε (εγώ το έχω στο 2). Δεν το ανακατεύουμε καθόλου παρά μόνο κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα μας κάθε τόσο.

 Βλέπετε τον αφρό που σχηματίζετε ανάμεσα στα σταφύλια στην παραπάνω εικόνα; Ε πρέπει λοιπόν συνέχεια με μια τρυπητή κουτάλα να τον βγάζετε. Συνέχεια όμως. Αυτό είναι το πιο δύσκολο της υπόθεσης γιατί πρέπει μέχρι να δέσει το γλυκάκι μας να είμαστε κάθε 5-10 λεπτάκια πάνω απ την κατσαρόλα. Ο αφρός ζαχαρώνει το γλυκάκι μας οπότε... ξου αφρέ, χεχε. Ανάλογα με το πόσο σταφύλι κάνουμε, είναι και ο χρόνος βρασμού. Εγώ έκανα 3 κιλά και μου πήρε περίπου 3 ώρες μέχρι να δέσει.

Καταλαβαίνουμε πως το γλυκό μας έχει δέσει με τον παρακάτω πανεύκολο τρόπο. Βάζουμε ένα κουταλάκι από το ζουμάκι μας σε ένα πιάτο και περνάμε το δάχτυλο μας ανάμεσα. Αν δεν ενωθεί το ζουμάκι μας έεε έχει δέσει το γλυκάκι μας. 

Λίγο πριν δέσει ρίχνουμε την αρμπαρόριζα ή την βανίλια μας και το λεμόνι και ανακατεύουμε.

Όταν είναι έτοιμο, το βγάζουμε απ το μάτι και το βάζουμε όπως είναι ζεστό στα καθαρά βάζα μας και τα γυρνάμε ανάποδα μια 24 ώρες.

Στο επόμενο post  θα σας πω τον τρόπο να αποστειρώσετε τα βάζα σας ώστε να διατηρηθούν οι σάλτσες και τα γλυκά σας για πολλούς μήνες.

Καλή συνέχεια στην μέρα σας....Φιλιααααααααααα

Διαβάστε περισσότερα.....»

Ψωμάκι πανεύκολο και νόστιμο

Υπάρχει πιο όμορφο πράγμα να είναι Κυριακή, να έχει έξω κρύο και να μην χρειάζεται να βγείτε για δουλείες και υποχρεώσεις αλλά να χουχουλιάζετε με ζεστή σοκολάτα και να απολαμβάνετε το σπιτάκι σας με κυριακάτικο φαγητό και καλή παρεούλα.

Για να γίνει λοιπόν ακόμα πιο υπέροχη η Κυριακή σας, αφιερώστε 10 λεπτάκια για να φτιάξετε ένα ψωμάκι που θα κάνει όοολο το σπίτι να μοσχομυρίσει και να ανοίξει την όρεξη σας.

Το μόνο που  χρειάζεστε είναι :

1 πακέτο φαρίνα
1 κουτάκι μπύρα 330 ml
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1 κουτάλι σούπας λάδι
 2 κουτάκια σουσάμι προαιρετικά

Η προετοιμασία πανεύκολη!!! απλά βηματάκια χωρίς να περιμένεις πολύ...

απλά ρίχνεις σε ένα μπολ την φαρίνα, κάνεις στην μέση μια τρύπα και ρίχνεις το αλάτι και το λάδι και σιγά σιγά την μπύρα και ανακατεύετε κυκλικά. Ζυμώνετε για δέκα λεπτάκια και έπειτα αφήνετε την ζύμη στο ψυγείο για μισή ωρίτσα. Προθερμαίνετε πολύ καλά τον φούρνο, κάνετε το ψωμάκι ένα στρογγυλό καρβελάκι,  ρίχνετε το σουσαμάκι και το πατάτε λίγο να κάτσει πάνω του και το βάζετε σε ένα λαδωμένο ταψάκι ή επάνω σε λαδόκολλα αν έχετε. Ψήνετε για μια ώρα στους 180 βαθμούς στον αέρα.

Ένα πολύ καλό tip για να μην σας σκάσει από κάτω είναι να το χαράζεται με ένα μαχαιράκι από πάνω, σαν ένα σταυρό.
 Επίσης όταν το βγάλετε από τον φούρνο καλό είναι να το ραντίσετε με λίγο νεράκι και να το σκεπάζετε με μια πετσέτα για κανένα 20 λεπτό ώστε να μην ξεραθεί η κόρα. 

Αγοράστε λοιπόν τα υλικά, και την Κυριακή με τον πρωινό σας καφεδάκι αφιερώστε 10 λεπτά και μετά το αποτέλεσμα θα σας καταπλήξει.

ΦΡΕΣΚΟ, ΖΕΣΤΟ, ΖΥΜΩΤΟ απ τα χεράκια σας ψωμάκι.

Α, και αν στην τελική δεν σας αρέσει πολύ, το μόνο που θα χάσετε είναι το πολύ 2 ευρώ.

Εμάς πάντως μας ενθουσίασε το αποτέλεσμα!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Γυναίκες Σούπερ - ήρωες;;;

Όλο τον τελευταίο καιρό συζητάω με φίλες μου πίνοντας καφεδάκι ή και με γνωστές σε ιντερνετικές κουβεντούλες και όλες έχουν από ένα παράπονο για τους άντρες! Σκέφτομαι...Σκέφτομαι....τι να φταίει άραγε;

Από μικρή ηλικία οι άντρες έρχονται σε επαφή με την γυναικεία φιλοσοφία. Κάθε μάνα και κυρίως Ελληνίδα μάνα προσπαθεί να ευνουχίσει τον γιο της, να τον κάνει να λειτουργεί με τον δικό της τρόπο ασυναίσθητα και έπειτα να έχει τις ίδιες απαιτήσεις από τις συντρόφους τους.

Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι πως οι άντρες στην σημερινή κοινωνία είναι λίγο βολεμένοι. Μιλάω βέβαια για την γενιά μου, εε και λίγο πιο πριν. Τους μάθαμε να τα έχουν όλα έτοιμα. Γιατί να προσπαθήσω να βρω δουλεία, αφού οι γονείς με σπουδάζουν και με ταΐζουν. Γιατί να προσπαθήσω να κάνω φίλους, αφού ένα τρέντυ ντύσιμο και ένα μουράτο αυτοκίνητο αρκούν για να θέλουν να με κάνουν παρέα. Γιατί να προσπαθήσω να την πέσω στην γκόμενα στο μπαρ; Αφού έχω όποια θέλω ανά πάσα στιγμή (φυσικά εδώ έχουν φταίξει καθαρά και μόνο οι γυναίκες, τους μάθαμε να τα έχουν όλα στο πιατάκι τους).

και πόσα άλλα γιατί, γιατί, γιατί!!!!

Ναι οκ, από κούνια σας έχουμε καλομάθει εμείς οι γυναίκες τις ζωής σας αλλά μην το παρακάνετε ρε γ***το, αφού το μόνο που κάνετε όλοι (ναι ναι πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις το ξέρω, μην βαράτε) είναι να έχετε απαιτήσεις και από ευθύνες;;;; Ελάχιστες!

Τι έχουμε μάθει από μικροί εδώ στην Ελλαδίτσα μας με τις φοβερές νοοτροπίες;

Κοίτα να πάρεις γυναίκα να σε φροντίζει, να είναι νοικοκυρά και οικονόμα. Εσύ δεν πα να είσαι ότι θέλεις, αυτή να είναι έτσι. Σαν την μάνα σου.

Και τι είναι ρωτώ η γυναίκα; Σούπερ - ήρωας;

Πλέον οι γυναίκες σπουδάζουν, δουλεύουν από μικρές, έχουν όνειρα, φιλοδοξίες και θέλουν να κάνουν καριέρα, ίσως και περισσότερο από τους άντρες πια. . Παλεύουν με εργοδότες - θηρία ενώ σκέφτονται μήπως θέλει να με ρίξει στο κρεβάτι, μήπως θέλει να με απολύσει μόλις παντρευτώ για να μην έχω απαιτήσεις.Παλεύει να βρει μια οκτάωρη εργασία γιατί μόνο στους άντρες μας δίνουν δουλεία για 8 ώρες. Κι όμως ρε φίλε εργοδότη, δεν είναι πια όπως παλιά τα πράγματα, δεν δουλεύουμε από χόμπι αλλά για να ζήσουμε αξιοπρεπώς και εμείς οι γυναίκες. Οι άντρες μας δεν είναι πια η κολόνα του σπιτιού όπως παλιά. Τώρα πλέον ένα σπίτι θέλει 2 οικονομικές κολώνες και είμαστε πρόθυμες να το βοηθήσουμε.

Αλλά ρε παιδιά μην έχετε τόσες απαιτήσεις! Σκεφτείτε. Δουλεύουμε, άλλες πολλές άλλες λίγες ώρες αλλά δουλεύουμε.Στο σπίτι έχουμε καθημερινά να μαγειρέψουμε, να συ μαζέψουμε, να στρώσουμε κρεβάτια, να μαζέψουμε αυτά που αφήνετε από δω και από κει, να περιποιηθούμε όσους έρχονται, να καθαρίσουμε μπάνιο, κουζίνα, κτλ κτλ. Όλα αυτά κάθε μέρα!

Σας κάνουμε παιδιά, τα έχουμε μέσα μας 9 μήνες και ναι ναι είναι πανέμορφο αλλά όχι όμως και τόσο εύκολο όσο νομίζετε. Επίσης κάθε μήνα για 5 μέρες υποφέρουμε για να μπορέσουμε να κάνουμε τα παιδιά που λέγαμε. Και όταν γεννηθούν; Ξενύχτι και  φροντίδα των παιδιών! Εμείς τα κάνουμε όλα κακά τα ψέμματα!

Στο σπίτι πρέπει να προσπαθούμε να είναι όλα τέλεια και καθαρά. Αλλά εμείς βοηθάμε μόνο όταν έχουμε όρεξη, και δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε. Ενώ για εμάς τις γυναίκες δεν είναι έτσι, ΠΡΕΠΕΙ να τα κάνουμε είτε είμαστε με 40 πυρετό.

Επιπλέον πρέπει να είμαστε πάντα στην τρίχα. Όταν ΕΣΕΙΣ βαριέστε να ξυρίστητε, λέμε τι ωραίος που είσαι και έτσι, όταν κάνετε κοιλίτσα, λέμε αχ αυτές οι μπύρες, αλλά πάλι σας βλέπουμε όπως πριν. Ενώ ΕΜΕΙΣ;;;; Αν έχουμε τρίχες σας απωθούμε, αν δεν κάνουμε το μαλλί μια μέρα λέτε αχμ σήμερα είσαι απεριποίητη. Αν βάλουμε κιλά, πρέπει να τα χάσουμε για εσάς μπας και δεν ξενερώσετε!

Οκ βρε παιδιά, ΕΜΕΙΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ να τα κάνουμε όλα τα παραπάνω που έγραψα! Δουλεύουμε για να βοηθήσουμε και να νιώθουμε ανεξάρτητες, καθαρίζουμε γιατί έτσι μας αρέσει το σπίτι μας, κάνουμε και μεγαλώνουμε παιδιά γιατί είναι ότι πολυτιμότερο θα έχουμε κάνει και ζήσει. Αλλά μην είστε μόνο απαιτήσεις! Σκεφτείτε εσείς τι κάνετε μια Κυριακή. Ξυπνάτε και όλη την ημέρα αράζετε. Μια γυναίκα πάντα μα πάντα έχει κάτι να κάνει, μια δουλειά που δεν τελείωσε ή μόλις άρχισε! Δεν τελειώνουν ποτέ για εμάς. ΠΟΤΕ!!!!! και να ήμαστε αραχτές στο πίσω μέρος του μυαλού μας είναι τι έχω να κάνω μετά.

Όποιοι το διαβάσετε αυτό, αναλογιστείτε πως παλιά οι άντρες σήκωναν το φορτίο να φέρουν λεφτά στην οικογένεια να ζήσει, τώρα και αυτό το μοιράστηκαν με τις γυναίκες. Δουλεύουν και περιμένουν απ την γυναίκα τους να κρατήσει τα πάντα. Ακόμα και την οικονομία του σπιτιού πρέπει να την αναλάβει η γυναίκα, γιατί από μικροί μάθανε να μην έχουν ευθύνες. Έλεγαν, πρέπει η γυναίκα σου να τις πηγαίνεις 10 και να τα κάνει 100. Τόσο καλή να είναι στην οικονομία. Ε ρε παιδιά, κάντε και εσείς κάτι εκτός από το να κοιτάζετε να γυρίσετε απ την δουλειά, να δείτε μπάλα, να κάνετε το εκάστοτε χόμπι σας κτλ. κτλ.

Είμαστε και εμείς άνθρωποι και όχι Σούπερ - ήρωες!!!!!!

Αυτό το κείμενο έχει συζητηθεί από μένα και άλλες 8 γυναίκες και η κάθε μια είχε να προσθέσει και κάτι. Ξέρω είναι λίγο επιθετικό, αλλά καμιά φορά εμείς οι Σούπερ - γυναίκες θέλουμε να ακουστούμε παντού, οπότε υπερβάλουμε και λίγο φωνάζουμε, όπως ΤΩΡΑ. 


Φιλούρες.......

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η μαγεία των λουλουδιών

Πάντα λάτρευα τα λουλούδια, να τα φυτεύω, να βλέπω τον ρυθμό ανάπτυξής τους, να τα χαϊδεύω για να μεγαλώσουν, να τα μυρίζω ....πάντα  θαύμαζα τους όμορφους και φροντισμένους κήπους της γειτονιάς.

Στις καλοκαιρινές μου διακοπές ανακάλυψα πως μ' αρέσει πολύ και να τα φωτογραφίζω. Πραγματικά νομίζω πως είναι το νέο μου χόμπι, αφού γεμίζει η ψυχή μου σαν ο φακός κλέβει λίγη από την ομορφιά τους και τα πανέμορφα χρώματα τους.

Πάρτε να δείτε ένα δείγμα από τις φωτογραφίες που τράβηξα και σας υπόσχομαι πως θα γίνω καλύτερη και θα αναπτύξω την τεχνική μου στο μέλλον.

Σας αφιερώνω και ένα αγαπημένο ποίημα του Καβάφη για τα λουλούδια....

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν
        Κι’ απ’ όλα τα λουλούδια του κάμπου φαίνεται
        η νεότης πιο ωραία. Aλλά μαραίνεται
        γρήγορα, και σαν πάει δεν ξαναγένεται·
η πασχαλι[αίς] με της δροσιάς τα δάκρυα την ραντίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
        Aλλά τα ίδια μάτια δεν τα κυττάζουνε.
        Και άλλα χέρια σ’ άλλα στήθεια τα βάζουνε.
        Έρχοντ’ οι ίδιοι μήνες, πλην ξένοι μοιάζουνε·
τα πρόσωπα αλλάξαν και δεν τ’ αναγνωρίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν,το καλοκαίρι ανθίζουν.
        Aλλά με την χαρά μας πάντα δεν μένουνε.
        Aυτά οπού ευφραίνουν, αυτά πικραίνουνε·
        κ’ επάνω εις τους τάφους, που κλαίμε, βγαίνουνε,
καθώς τους γελαστούς μας τους κάμπους χρωματίζουν.

Πάλ’ ήλθε καλοκαίρι κ’ οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
        Aλλ’ απ’ το παραθύρι δύσκολα φθάνεται.
        Και το υαλί μικραίνει-μικραίνει, χάνεται.
        Το πονεμένο μάτι θολώνει, πιάνεται.
Βαρυά τα κουρασμένα πόδια, δεν μας στηρίζουν.

Για μας δεν είναι φέτος που οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
        Λησμονημένου Aυγούστου κρίνοι μάς στέφουνε,
        τ’ αλλοτεινά μας χρόνια γοργά επιστρέφουνε,
        σκιαίς αγαπημέναις γλυκά μάς γνέφουνε
και την φτωχή μας την καρδιά γλυκά αποκοιμίζουν.

Να προσέχετε τον εαυτό σας....Καλό Βράδυ!!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Καλό Φθινόπορο να έχουμε....

Πάει και το καλοκαιράκι, πέρασε και μας άφησε πολλές εικόνες, μυρωδιές και αναμνήσεις....

Ετοιμάζω ένα αφιέρωμα για την Λευκάδα που πήγαμε τον Αύγουστο και περάσαμε πολύ όμορφα, αλλά όλο το αναβάλλω, ίσως γιατί νιώθω να πνίγομαι στις πολλές σκέψεις και έχασα λίγο τον εαυτό μου.

Θα περάσει όμως....ως τότε σας αφιερώνω ένα τραγουδάκι - κραυγή!

http://www.youtube.com/watch?v=FLh09U7Oo-A





Να περνάτε καλά........


''Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν ανταμώνω
θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω.''

Διαβάστε περισσότερα.....»

Τειαααα χαρά σε όλους!!!

Εύχομαι όλοι να είστε καλά και να περνάτε ακόμα πιο τέλεια τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού μας. Για εμάς είναι ο μήνας της άδειας και των διακοπών. Προσωπικά μετράω τις μέρες σαν φαντάρος πια, Τρεις και σήμερα λοιπόν και η υπομονή αρχίζει να εξαντλείται. χα χα!

Η διατροφή που κάνω καλά κρατεί, χτες  μετά το καθιερωμένο εβδομαδιαίο ζύγισμα, είδα πως στις 5 εβδομάδες έχω χάσει 5 κιλά και 800 γραμμάρια. Οοοο ναι ....πάμε πολύ πολύ καλά. 

Στο επόμενο post, θα προσπαθήσω να αναρτήσω την συνταγή για το υπέροχο φαγητό που έφτιαξα χτες το βράδυ και ανυπομονώ να έρθει το μεσημέρι να το τσακίσουμε. Κοτόπουλο κοκκινιστό με χυλοπίτες. γιάμι γιάμι σας λέω...και άκρως διαιτητική η συνταγή.

Ο χρόνος τρέχει και δυστυχώς με προσπερνάει...φεύγω για δουλεία!

Σας φιλώ και σας δίνω για φωτογραφία από το Κυριακάτικο μας μπανάκι έτσι για να σας δροσίσω λιγάκι.

Διαβάστε περισσότερα.....»

Καλό μήνα σε όλους …Η πρώτη Κυριακή του Αυγούστου έρχεται με ψαράκι στο φούρνο

Σήμερα, Κυριακή και πρώτη μέρα του Αυγούστου, αποφασίσαμε να μείνουμε στο σπίτι να ξεκουραστούμε. Να χαλαρώσουμε λίγο από τις υποχρεώσεις και φυσικά να χαρούμε το σπιτάκι μας. Ευτυχώς η ζέστη είναι αρκετά υποφερτή στην καρδιά της Θεσσαλονίκης και νιώθεις που και που ένα δροσερό αεράκι στο σώμα σου.

Τα νέα μου από την διατροφή που ακολουθώ είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Προχτές είχα το καθιερωμένο ζύγισμα και έδειξε η ζυγαριά ότι ακόμα 1 κιλάκι έχει φύγει. Πάλι καλά αν σκεφτεί κανείς ότι την τελευταία βδομάδα είχα λοξοδρομήσει αρκετά. Ένας μήνας πέρασε από τότε που ξεκίνησα με μια καταπληκτική διατροφολόγο που είναι πάνω από όλα άνθρωπος και μια υπέροχη νέα μανούλα, και το αποτέλεσμα είναι 4,600 κιλά έχουν φύγει από πάνω μου. Ο δρόμος μακρύς αλλά δεν μας πτοεί τίποτα πια.

Σήμερα το μενού είχε ψαράκι. Λόγω του ότι ο χρόνος τις προηγούμενες μέρες ήταν περιορισμένος για να βγω να αγοράσω φρέσκο ψάρι, κατέληξα χτες να ψάχνω στη κατάψυξη του super market τι να αγοράσω. Μάλλον ήθελα να πειραματιστώ και κατέληξα να πάρω Γλαυκός σε φέτες. Επιστρέφοντας στο σπίτι, άνοιξα φυσικά το internet να ψάξω για το ψάρι που αγόρασα και να βρω καμία συνταγή γιατί αυτή που είχε επάνω στην συσκευασία δεν με ικανοποιούσε. Τελικά είδα πως ο Γλαύκος είναι ένα είδος γαλάζιου καρχαρία. Ναι καλά ακούσατε Τα αποτελέσματα για συνταγές όμως ήταν απογοητευτικά. Κυρίως ήταν για να γίνει τηγανητός, όπως ο μπακαλιάρος, αλλά εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να φάω τηγανητό. Έτσι αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω με αυτά που ξέρω και που είχα στην κουζίνα μου.

Ορίστε το αποτέλεσμα λοιπόν:

 Αφού τον κατέψυξα (χρησιμοποίησα 3 μέτρια κομμάτια) σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας, τον έπλυνα καλά, τον σκούπισα του πρόσθεσα λίγο αλάτι και πιπέρι και τον έβαλα στην άκρη για να κόψω τα υπόλοιπα υλικά μου.

Έκοψα 2 ντομάτες, 1 πατάτα μεγάλη, 4 πιπεριές πράσινες, 1 μεγάλο κρεμμύδι και 3 σκελίδες σκόρδο σε φέτες και τα αλατοπιπέρωσα. Επίσης πρόσθεσα και λίγη ριγανούλα που μ αρέσει πολύ.

Έπειτα πήρα ένα μικρό ταψάκι και άρχισα να τα βάζω σε στρώσεις. Δηλαδή έβαλα τις μισές φέτες ντομάτα κάτω, μετά τις μισές πατάτες το μισό κρεμμύδι , τις πιπεριές και το σκόρδο και έπειτα έβαλα το ψαράκι μου. Από πάνω έβαλα πάλι τις άλλες μισές φέτες πατάτα, ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο και πιπεριές. Πρόσθεσα λίγο ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο και μαϊντανό, λαδάκι από πάνω τους και ελάχιστο νερό στον πάτο να μην κολλήσει.

Εδώ είναι πριν το ψήσιμο:

Από πάνω έβαλα αλουμινόχαρτο και το έψησα έτσι για 40 λεπτά, μετά το έβγαλα και το άφησα άλλο ένα τέταρτο να ξεροψηθεί, όλα αυτά στους 220 βαθμούς πάνω κάτω στο φούρνο.
Φαντάζομαι πως αν έχετε γάστρα θα γινόταν απλά υπέροχο εκεί μέσα. Εγώ δυστυχώς δεν έχω ακόμα οπότε αρκέστηκα στο αλουμινόχαρτο για να μην αρπάξει γρήγορα.

το συνοδέψαμε με μια ωραιότατη και πλούσια χωριάτικη σαλάτα και φυσικά ουζάκι στο μπαλκόνι μας. Η θάλασσα μας έλειπε...αχχχχ! Νοστιμότατο!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Οι φακές....έβαλαν τα καλοκαιρινά τους!

Από μικρή είχα μια απέχθεια στις σούπες...από την κοτόσουπα έτρωγα μόνο την κοτούλα και απ την ψαρόσουπα μόνο το ψαράκι. Για όσπρια δεν το συζητώ. Δεν έτρωγα τίποτα. Δεν μου αρέσει το κουτάλι και πολύ, πως να το κάνουμε. Τώρα που μεγάλωσα (χι χι) και άρχισα να μαγειρεύω μόνη μου, μπορώ να πω πως έγινα πιο δεκτική σε όλα. Ακόμα και στις σούπες. Άρχισα να πειραματίζομαι και ναι...άρχισαν να μ αρέσουν τα όσπρια και οι σούπες, όπως όμως εγώ τα μαγειρεύω και με την προϋπόθεση πως είναι χειμώνας, έχει κρύο και σε τραβάει λίγο αυτός το ζεστό πιατάκι. 

Εν όψη της διατροφής που ακολουθώ που σας ανέφερα σε προηγούμενο post, πρέπει ακόμα και το καλοκαίρι με τον καύσωνα να έχω όσπρια στην διατροφή μου μια φορά την βδομάδα. Έτσι αποφάσισα πως πρέπει να ψάξω και να βρω συνταγές για όσπρια που δεν περιέχουν ζουμιά και μπορούν να φαγωθούν κρύα. Και να λοιπόν μετά από έρευνα στο internet και με λίγη δική μου φαντασία, οι φακές έβαλαν και αυτές τα καλοκαιρινά τους και είναι έτοιμες για αποδράσεις στην θάλασσα!!! χα χα...

Ιδού το αποτέλεσμα!! Γευστικότατες φακές που θυμίζουν σαλάτα καλοκαιρινή και οι γεύσεις της ταιριάζουν απόλυτα με την ψυχολογία μας για ουζάκι και μπυρίτσα στο μπαλκόνι μας το βραδάκι.

Ο τρόπος παρασκευής είναι πανεύκολος. Βράζουμε την φακή μας σε νεράκι μαζί με λίγες σκελίδες σκόρδο και μερικά δαφνόφυλλα για 20 - 30 λεπτά. Πρέπει να  μείνει σπυρωτή. Έπειτα την στραγγίζουμε στο στραγγιστήρι που βάζουμε τα ζυμαρικά μας. Την τοποθετούμε σε ένα μπολ και εκεί προσθέτουμε μπόλικο μαϊντανό, ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και ντοματούλα, πιπεριές Φλωρίνης σε μικρά κομματάκια, ρίγανη, αλάτι και πιπέρι. Φυσικά  βάζουμε και λαδάκι και λίγο ξύδι της επιλογής μας και το βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει.

Δοκιμάστε το....ίσως τα παιδιά σας δοκιμάσουν επιτέλους φακή....ή ίσως και εσείς την δείτε με άλλο μάτι. ;)

Διαβάστε περισσότερα.....»

Η διατροφή μας απο δώ και πέρα....

άλλαξε!

Όταν σκεφτόμουν να δημιουργήσω ένα blog, σκεφτόμουν τι θα μπορώ να γράφω καθημερινά. Από τα πρώτα πράγματα που ήθελα να μοιραστώ με όλους εσάς, ήταν οι ...μαγειρικές μου ικανότητες, χεχε. Όχι να το παινευτώ, αλλά για την ηλικία μου και τα χρόνια μου, τα πάω αρκετά καλά.

Αλλά, λίγες μέρες αφού ξεκίνησα αυτό εδώ το blog, αποφάσισα επιτέλους να αλλάξω την ζωή μου στον τομέα της διατροφής και της φυσικής μου κατάστασης. Πήγα σε διαιτολόγο, άρχισα ένα πλήρες και πολύ ισορροπημένο πρόγραμμα και όλα ευτυχώς βαίνουν καλώς. Μέχρι τώρα έχω χάσει 3,200 σε 3 εβδομάδες.

Αν πεινάω, όχι δεν θα το έλεγα, όλη μέρα τρώω, 5 γεύματα την ημέρα, αλλά τέρμα πια στα τσιμπολογήματα και στα πολύ παχυντικά φαγητά. Από δω και πέρα θα σας γράφω συχνά συνταγές οι οποίες μπορούν να προσαρμοστούν άνετα σε μια δίαιτα.  Ναι δεν φοβάμαι την λέξη δίαιτα όπως πολλοί . Αυτή τη στιγμή είναι δίαιτα, αλλά με τον καιρό θα γίνει τρόπος ζωής και θα αλλάξουν οι διατροφικές μου συνήθειες. Εκεί στοχεύω πρώτα και μετά στα κιλά που θέλω να χάσω.

Τέλος, άρχισα επιτέλους να πίνω νερό....πολύυυυυυυ νερόοοοοοοοοοοοο!!!

Αυτά τα νέα μου! Σας γλυκό - φιλώ......

Διαβάστε περισσότερα.....»

Χαμένη .....εδώ και κεί....

Ο τίτλος τα λέει όλα. Χάθηκα, όχι μόνο από το ίντερνετ αλλά και από πολλούς φίλους και γνωστούς.

Οι λόγοι κάποιοι χαρούμενοι, κάποιοι δυσάρεστοι, βλέπετε όλα μέσα στην ζωή είναι και αναμιγνύονται....Μια μέρα πηγαίνεις σε έναν γάμο, χορεύεις, ξεφαντώνεις, δίνεις όλο σου το είναι και μετά από λίγες μέρες περνάς την μισή σου μέρα σε ένα νοσοκομείο. Όχι ...όχι, μην τρομάζετε, δεν έπαθε κανείς τίποτα, μια προγραμματισμένη επέμβαση συγγενικού προσώπου που όμως σε κάνει να βλέπεις την ζωή με άλλο μάτι.

Γιατί το λέω αυτό; Γιατί πολύ απλά αν τριγυρνάς όλη την ημέρα σε ένα νοσοκομείο και βλέπεις τα χίλια δυο. Τροχαία, καρκίνους....μιλάς με αυτούς τους ανθρώπους, προσπαθείς να απαλύνεις τον πόνο τους, ακόμα και αν είναι άγνωστοι σου, αλλά στην τελική αυτοί είναι που απαλύνουν την δική σου ψυχούλα. Αφού φύγεις βλέπεις την ζωή αλλιώς. Λες γιατί κάθομαι και αγχώνομαι για μα....κιες;;; Την βλέπεις αλλιώς και κοιμάσαι ευτυχισμένος το βράδυ για τα διδάγματα που πήρες. Αφού περάσουν οι μέρες και τελειώσουν όλα, γυρνάς στο σπίτι σου και στην καθημερινότητα σου, ξανακυλάς στο άγχος, στα νεύρα, στους καυγάδες, στην μιζέρια. Και όλα αυτά για μέχρι να ξαναβρείς κάτι που να σε ταρακουνήσει πάλι.

Τι να πει κανείς...μάλλον δεν ήμαστε και πολύ καλά εμείς οι άνθρωποι.....αλλά That 's life.....μάλλον όχι....that ' s people!!!

Να μου προσέχετε τον εαυτό σας.....Σας φιλώ!!! σμουάτσσσσσσσ!!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Κυριακάτικο Τραπέζι....μμμμμμ!!!

Σήμερα Κυριακή, ξυπνήσαμε με πολύ όρεξη και κέφι. Ήπιαμε το καφεδάκι μας στο μικρό μας μπαλονάκι, συζητώντας ότι μπορεί να φανταστεί κανείς, με τον ήλιο να μας χαϊδεύει. Κατά το μεσημεράκι, βγήκαν τα σύννεφα και ξαφνικά άρχισε να βρέχει (τι όμορφα που μυρίζει η καλοκαιρινή μπόρα). Έτσι πήρα την απόφαση να πάω να μαγειρέψω με ότι υλικά υπήρχαν στο ψιλοάδειο ψυγείο μας (Λουκάνικα χωριάτικα και αρκετά λαχανικά).

Και ιδού το αποτέλεσμα...Σπετσοφάι συνοδευόμενο από ρύζι και ψητά λαχανικά με βαλσάμικο. Άκρως απολαυστικά στο μάτι και γευστικά στον ουρανίσκο μας.

Και για να μην σας αφήσω με την όρεξη, να σας δώσω τις συνταγούλες για να τα δοκιμάσετε και εσείς. Πανεύκολα και νόστιμα!!! Ιδού λοιπόν: 

Σπετσοφάι 

3 χωριάτικα Λουκάνικα

4-5 πιπεριές χρωματιστές

1 μελιτζάνα

1 καρότο

1 μεγάλο κρεμμύδι

Λάδι

Αλάτι - Πιπέρι - ρίγανη

1 φλ. κρασάκι (είτε λευκό είτε κόκκινο, ότι έχετε)

3-4 ώριμες ντομάτες για την σάλτσα

πελτέ ντομάτας

Κόβετε τα λαχανικά σε μεγαλούτσικα κομμάτια (να πιάνονται με το πιρούνι αργότερα),  το ίδιο και τα λουκάνικα. Βάζετε λαδάκι στην κατσαρόλα και αφού κάψει ρίχνετε τα λουκάνικα 3 λεπτάκια και έπειτα και όλα τα κομμένα λαχανικά και τα σοτάρουμε όλα μαζί για 6 -7 λεπτά.

 Τα σβήνουμε με το κρασάκι μας και το αφήνουμε λιγάκι να εξατμιστεί.  Έπειτα λιώνουμε τις ντοματούλες μας να γίνουν σάλτσα και την προσθέτουμε στην κατσαρόλα μαζί με τον πελτέ ντομάτας και τα μπαχαρικά μας. Τα αφήνουμε να πάρουν μια καλή βράση και χαμηλώνουμε το μάτι και τα αφήνουμε για 15 λεπτά ακόμα και έτοιμο το φαγάκι μας. Το συνοδεύουμε με ρυζάκι όλων των ειδών, ότι μας αρέσει. 

Ψητά Λαχανικά με βαλσάμικο και Κεφαλογραβιέρα

 Πολύ - πολύ νόστιμο και σαν φαγητό και σαν συνοδευτικό - σαλάτα. 

Τα υλικά μας είναι ότι λαχανικά έχουμε. Μελιτζάνες κολοκυθάκια, καρότα, κρεμμύδια ξερά, μανιτάρια, όοοτι μας βρίσκετε στο σπίτι. Τα πλένουμε πολύ καλά, τα κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια, και τα απλώνουμε στο ταψάκι μας ώστε να έχουν χώρο μεταξύ τους και να μην βράσουν  αλλά να ψηθούν. Προσθέτουμε λαδάκι, τα αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε μπόλικο βαλσάμικο ξύδι. Αν θέλουμε βάζουμε και ότι άλλο μπαχαρικό μας αρέσει, όπως ρίγανη ή βασιλικό. Τέλος ένα κουταλάκι ζάχαρη πηγαίνει τέλεια! 

 Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς και το ψήνουμε για περίπου λεπτά μέχρι να καραμελώσουν. Τα σερβίρουμε με λίγο ακόμα βαλσάμικο και φλούδες κεφαλογραβιέρας ή παρμεζάνας. 

Απολαυστικό πραγματικά....

  

Καλή μας όρεξη....!!!

Διαβάστε περισσότερα.....»

Χαρούμενα Γενέθλια...αληθινή Ευτυχία!!

Χτες ο αντρούλης μου έκλεινε τα 31 του χρόνια! Χρόνια δύσκολα, αλλά ευτυχισμένα, με πολλούς αγώνες ...αλλά τελικά, η δικαίωση είναι αυτή που μετράει....!

Γιατί σήμερα, είναι  το πιο όμορφο αντράκι στον κόσμο (χι χι) και πιστεύω πως έχει όλα όσα μπορεί να ζητήσει κανείς! γιατί τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους και ξέγνοιαστους; Τι άλλο από την ΑΓΑΠΗ !!!

Αγάπη...να εισπράτεις αγάπη, να δίνεις αγάπη, να νιώθεις ολοκληρωμένος!

Νομίζω πως  το καλύτερο δώρο από όλα όσα πήρε σήμερα ο Άκης μου, είναι η αγάπη από όλους εμάς. από εμένα, την οικογένεια του, και την δική μου οικογένεια! Όλοι μαζί ...ενωμένοι με στόχο να κάνουμε ο ένας τον άλλον χαρούμενο. Αυτή είναι μια μεγάλη οικογένεια πλέον. Και όταν έχεις την υγεία σου και μπορείς να παίρνεις και να δίνεις αγάπη, τότε τίποτα δεν σε σταματά στο να ονειρεύεσαι ...να δημιουργείς....να ...να....να...να κάνεις δικό σου όλο τον κόσμο!

Εύχομαι η ευχούλα του πριν σβήσει το κεράκι, να πραγματοποιηθεί.....

Να του αφιερώσω για τα φετινά του γενέθλια ένα ποίημα (το αγαπημένο του) που γράφτηκε από ένα κοριτσάκι το οποίο έπασχε από καρκίνο. Μακάρι αυτά τα λόγια να τα θυμόμασταν κάθε στιγμή της ημέρας μας...τότε ίσως γινόμασταν καλύτεροι άνθρωποι, τότε ίσως ο κόσμος είχε ελπίδα να αλλάξει....

"Slow Dance"

 

Παρακολούθησες ποτέ παιδιά

Στο λούνα-παρκ?

Η άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα?

Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας?

Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα?

Καλύτερα να χαλαρώσεις.

Η ζωή είναι μικρή.

Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα?

Όταν Ρώτας κάποιον ΄΄πως είσαι?΄΄

Ακούς την απάντηση?

Όταν τελειώνει η μέρα

Πέφτεις στο κρεβάτι

Αγκαλιά με εκατοντάδες δουλειές

Που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου?

Καλύτερα χαλάρωσε

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Η ζωή είναι μικρή.

Είπες ποτέ στο παιδί σου

΄΄θα το κάνουμε αυτό αύριο΄΄

και μέσα στη βιασύνη

σου δεν είδες την λύπη του?

Έχασες επαφή

ʼφησες μια καλή φιλία να πεθάνει

Επειδή ποτέ δεν είχες το χρόνο

Να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις ΄΄γεια!΄΄

Καλύτερα χαλάρωσε

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Η ζωή είναι μικρή

Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Όταν τρέχεις παλαβωμένα να πας κάπου

Χάνεις τη μισή χαρά της διαδρομής.

Όταν όλο ανησυχείς και βιάζεσαι

Είναι σαν να πετάς ένα Δώρο που δεν άνοιξες…

Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.

Γι' αυτό χαλάρωσε

ʼκου τη μουσική

Πριν τελειώσει το τραγούδι

Διαβάστε περισσότερα.....»

Γαύρος με φετούλα ....by Thalassitsa

Να εγκαινιάσουμε το blog με μια συνταγούλα, που είναι πολύ καλοκαιρινή, ελαφριά και νόστιμη....

Σίγουρα θα την λατρευσει αυτός που αγαπά τα ψαράκια, και κυρίως τον γαύρο. 

Υλικά

1 κιλό Γαύρος Φρέσκος

2-3 πιπεριές πράσινες κέρατο

2-3 πιπεριές κόκκινες ή πορτοκαλί

1-2 σκελίδες σκόρδο 

τυρί φέτα (εγώ βάζω 2 φέτες χοντρούτσικες)

4 κ.σ. μουστάρδα

αλάτι - πιπέρι - ρίγανη - δυόσμος

1/2 φλ. λάδι

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τον γαύρο και τον βάζουμε σε ένα μεγάλο ταψί. Εγώ προτιμώ να αφαιρώ όλο το κόκκαλο, το κεφάλι και την ουρά και να τον κάνω σαν φιλετάκι. Ψιλοκόβουμε τις πιπεριές και το σκόρδο και το τοποθετούμε και αυτό στο ταψί. Κατόπιν, τα αλατοπιπερώνουμε, βάζουμε την ρίγανη, όποια άλλα μυρωδικά μας αρέσουν και την μουστάρδα και τα ανακατεύουμε πολύ καλά. Προσοχή στο αλάτι, γιατί η φέτα που θα μπει είναι αρμυρούτσικη. Έπειτα ρίχνουμε το λαδάκι και το νεράκι και το βάζουμε στο φούρνο στους 200 βαθμούς, για περίπου 45 λεπτά. Στην συνέχεια, τρίβουμε την φετούλα μας, και την βάζουμε στο ταψάκι και αυτήν, ανακατεύοντας την, να πάει παντού. Βάζουμε το φαγάκι μας στο φούρνο για άλλα 10 λεπτά να λιώσει η φέτα και να βγάλει όλη την νοστιμιά της.

Καλή σας όρεξη.........

Διαβάστε περισσότερα.....»

Άργησα ...αλλά ήρθα!

Ήρθα λοιπόν και εγώ στον χώρο των Blog...και όχι μην φοβάστε, δεν είναι απειλή! Απλά άλλος ένας άνθρωπος που θεωρεί το γράψιμο σαν μια μορφή ψυχοθεραπείας. Ναι, με βοηθάει να γράφω και να εκφράζω τα συναισθήματα μου. Χαρά, λύπη, θυμός, ενθουσιασμός, νεύρα...όλα θα τα συναντήσετε εδώ μέσα στα διάφορα post μου! Το blog αυτό δεν έχει κάποια ιδιαίτερη θεματολογία , είναι καθαρά ένας προσωπικός χώρος για να βγάζω τα απωθημένα μου και να μοιράζομαι με εσάς όσα μου συμβαίνουν καθημερινά!

Είναι η ώρα να σας πω για μένα λίγα πράγματα Οι γονείς μου με βάφτισαν Σωτηρία, ίσως γιατί ήμουν για αυτούς η δική τους 'σωτηρία'. Οι φίλοι μου όμως ποτέ δεν το συμπάθησαν και μου το έκαναν Ρία. Ίσως γιατί είναι πιο μικρούλι, τσαχπίνικο και πιστεύω ταιριάζει περισσότερο με την προσωπικότητα μου. Μου άρεσε, το υιοθέτησα και πλέον λοιπόν συστήνομαι αποκλειστικά σαν Ρία, και δεν γυρνάω στο κάλεσμα με την λέξη Σωτηρία (δηλαδή αγνοώ πλήρως θείες, γιαγιάδες κτλ :) ). Τώρα ίσως αναρωτηθείτε από που εμπνεύστηκα το Thalassitsa....εεε θα σας το πω λοιπόν, μην σας αφήσω με την απορία, χι χι. Όταν γνώρισα τον αντρούλι μου και κάναμε σχέση, εκτός από τα 'μωρό' μου, αγάπη μου κτλ, με αποκαλούσε 'Θαλασσίτσα μου'! Δεν ξέρω γιατί αλλά μπορώ να φανταστώ κάποιους λόγους. Ίσως γιατί λατρεύει την Θάλασσα, τον ηρεμεί, τον εμπνέει και του δημιουργεί πολλά όμορφα συναισθήματα. Όμως έψαξα να βρω τις ομοιότητες μας...ναι ναι...εμού και της Θάλασσας. Ε λοιπόν έχουμε! Μπορώ να ηρεμήσω τόσο πολύ έναν άνθρωπο (και πόσο μάλλον τον δικό μου άνθρωπο) όσο και η θάλασσα, αλλά από την άλλη μπορώ να θυμώσω τόσο εύκολα, και τόσο γρήγορα, σαν μια φουρτουνιασμένη θάλασσα. Μπορώ να είμαι γαλαζοπράσινη, σαν 'λάδι' και στο λεπτό, με μια κίνηση, με μια λέξη να γίνω σκούρο μπλε, με πολλά πολλά κύματα έτοιμα να καταβροχθίσουν ότι βρουν μπροστά τους....Ναι είμαι τόσο κυκλοθυμική, όσο και η θάλασσα...και μπορώ να έχω πολλές μορφές και όψεις, όπως και αυτή! Αλλά ίσως γιαυτό την αγαπάμε....(την θάλασσα εννοώ βρε, όχι εμένα).

Επίσης να σας πω πως ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, που πραγματικά την λατρεύω (όσο και να προσπαθούν να την χαλάσουν, εγώ πάντα θα την λατρεύω).  Το επάγγελμά μου είναι βιβλιοθηκονόμος, αλλά για λόγους εύκολα κατανοητούς πιστεύω (ανεργία), δεν το εξασκώ αυτή την περίοδο. Αλλά δουλεύω στην εξυπηρέτηση πελατών μεγάλης αλυσίδας καταστημάτων, έτσι για να βγαίνουν τα έξοδα. Επίσης, έχω στην κατοχή μου μια ιστοσελίδα που αφορά την βιβλιοθηκονομία και έτσι νιώθω πως μπορώ και εγώ να συμβάλλω στην επιστήμη που σπούδαζα 5 χρονάκια και δυστυχώς μας απογοητεύει όλους μας. Όποιος θέλει μπορεί να της ρίξει μια ματιά  www.thelib.gr (Θα επεκταθώ σε όλα αυτά σε μελλοντικό post).

Σαν επέκταση του επαγγέλματος μου, είναι το νούμερο ένα hobbie μου, το διάβασμα δηλαδή. Θα σας παρουσιάζω εδώ μέσα βιβλία τα οποία έχω διαβάσει, με εντυπώσεις μου.  Επίσης λατρεύω την μαγειρική και είμαι πολύ πολύ καλή σε ότι φτιάχνω (όχι να το παινευτώ...χε χε).

Αυτά προς το παρόν, είπα πολλά για πρώτο post...αλλά τι να κάνουμε, είμαι και πολυλογού πλην της άλλης.

Καλή μου αρχή λοιπόν ..

Εύχομαι να κάνω πολλά 'φιλαράκια' εδώ μέσα....και να παίρνουν από μένα, αυτά που παίρνω και εγώ διαβάζοντας τα δικά σας blog! σμουάααατς............

Διαβάστε περισσότερα.....»